ด้วยความที่ไม่ได้เป็นเด็กใฝ่เรียนและกลัวถูกครูถาม
เวลาเข้าไปนั่งในห้องเรียนผมจึงมักเลือกที่นั่งค่อนไปด้านหลังห้อง
แต่ไม่เอาหลังสุดนะครับ เพราะนั่นก็ตกเป็นเป้าสายตาของครูเกินไป
ขอประมาณแถวที่สองหรือสามจากด้านหลัง เพราะจะพรางสายตาได้ดี
นิสัยนี้ติดตัวตั้งแต่ประถมจนถึงมหาวิทยาลัย
และดูเหมือนว่า มันจะตามมาถึง งานเขียนหนังสือของผมด้วย อย่างไม่ตั้งใจนัก

เมื่องานเขียนชิ้นแรก เปิดตัวในงานสัปดาห์หนังสือฯ แบบพรางตัว
เพราะเมื่อไปยืนอยู่ตรงหน้าชั้นวางโชว์หนังสือ กวาดสายตาไปมาหลายนาที ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหาเจอ
ผมใช้เวลาประมาณ 5 นาทีครับ ไล่เรียงจากซ้ายไปขวาทีละแถว แล้วก็พบว่า มันอยู่ในหลืบนี่เอง

การ display หนังสือของบูทนี้ จะวางแนวดิ่ง 4 ชั้น และวางแนวนอน 3 แถว
แถวแรกจะเป็น ริงไซด์ใกล้ชิดกับผู้อ่านมากที่สุด
แถวสองพอกล้อมแกล้ม มองเห็นถนัดตาอยู่พอสมควร
ส่วนแถวสาม จะถูกชั้นโชว์แนวดิ่งบังสายตาครึ่งท่อนบน จึงได้โชว์แค่ขาอ่อน

ผมไม่แน่ชัดในกติกาการจัดเรียงหนังสือเท่าไร แต่พอได้เห็นจุดยืนของ(หนังสือ)ตัวเอง ก็ปรับเป้าทันที
“ขายได้ 10 เล่ม ก็ดีถมเถแล้ว”
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้คาดหวังเรื่องยอดขายกับงานสัปดาห์หนังสือฯเท่าไรนัก
เพราะเล่มนี้ไม่ใช่แนวฮิต

และเพื่อให้หนังสือขายออกบ้าง ผมจึงจัดแจงโทรไปแจ้งเพื่อนๆ
“เฮ้ย ช่วยไปอุดหนุนหน่อย”
นอกจากเพื่อนจะหาไม่เจอ ทั้งที่ระบุตำแหน่งอย่างชัดเจน
“กูถามพนักงานแล้ว เค้าบอกว่าไม่มีหนังสือนี้ขาย”

“ไอ้หยา เป็นไปได้ไง” ด้วยความร้อนใจ ผมรีบรุดไปที่เกิดเหตุอีกครั้งในเย็นวันนั้น
แล้วก็เข้าใจ เพราะหนังสือแถวที่สองที่อยู่ด้านหน้า เขาวางโชว์หลายเล่ม สูงราวกับคอนโดฯในกรุงเทพ จึงบังกระต๊อบที่อยู่ด้านในเสียสนิท

จากนั้นก็ลองเดินดูบูทอื่น อยากรู้ว่าพนักงานขายแต่ละบูทเป็นอย่างไรบ้าง
แล้วก็เข้าใจว่า ความรอบรู้ในตัวสินค้าที่ขาย(Product knowledge) ไม่เท่ากัน
บางร้านพนักงานขายเก่งมาก สามารถเล่าเรื่องย่อได้เลย พอลูกค้าบอกว่าชอบแนวนี้ พนักงานก็ชี้ไปที่หนังสือ 2-3 เล่ม
“เฮ้ย น้องอ่านมาหมดแล้วหรือ” ผมอดทึ่งไม่ได้

นี่คือจุดต่างของร้าน ที่จ้างพนักงานชั่วคราวมาขาย กับร้านที่มีพนักงานประจำและเป็นพนักงานที่รักและภูมิใจในสินค้าของตนเอง
เผลอๆน้องๆเหล่านี้ อาจเล่าสรุปได้ดีกว่า ‘นักเขียน’ เจ้าของต้นฉบับเสียอีก

สงครามไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร!
ว่าแล้วผมก็แวะไปเยี่ยมบูทที่งานสัปดาห์หนังสือฯอีกครั้ง ในวันรองสุดท้าย
สาเหตุก็มาจากอันดับหนังสือขายดี ในร้านซีเอ็ดสาขาสีลมนี่แหละครับ
อยากรู้ว่าจะมีการเปลี่ยนตำแหน่งให้หรือเปล่า
เพราะถ้ามันขายดีจริง ก็ควรเอาออกจากหลืบมาโชว์ได้แล้ว อย่าพรางตัวอีกเลย
“เอ้อ… เขาเปลี่ยนตำแหน่งการโชว์ด้วย”
แต่ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวเนื่องกับยอดขายในร้านปกติหรือเปล่า
แต่ก็ช่างเถอะ เอาเป็นว่าแค่ได้ display ให้เห็นชัดๆก็พอแล้ว

งานนี้เหมือนนักเตะเยาวชนได้ลงเล่นฟุตบอลในนัดแรกก็เป็น Big Match เลย
เสียดายที่ได้รับโอกาสช้าไปหน่อย ไม่งั้นจะโชว์ฟอร์มเทพให้ดู (แหะๆ)