พูดถึง “เป้า” (คนละอันกับที่อยู่ใต้สะดือนะครับ) ปีนี้หลายคนอาจต้องท้อ
เพราะผ่านไปแล้วครึ่งปี มีอันต้องปรับเป้ากันใหม่
ปรับลงนะครับ ไม่ใช่ปรับขึ้น
ยอดขายไม่เข้าเป้า ลูกค้าลดลงกว่าเป้า กำไรน้อยกว่าเป้า เหล่านี้ทุกบริษัทเลี่ยงไม่พ้น

หลายบริษัทจึงต้องประเมินตัวเองใหม่ ก่อนจะปรับลดเป้าหมายการเติบโตในปีนี้
ที่ปรับลด ก็เพื่อให้มันสมจริง และเป็นไปได้
เพราะถ้าลูกค้าหดหาย แต่เจ้านายยังตั้งเป้าโต 10% แบบนี้ก็บั่นทอนกำลังใจคนทำงานมากเกินไป

เหมือนเชียร์ทีมฟุตบอลไทยให้ได้ไปบอลโลก
ไม่ใช่ดูถูกนะครับ แต่มันคงจะไม่เกิดขึ้นภายใน 3 ปี 5 ปีนี้หรอก
ต้องปรับเป้ากันใหม่!

กลับมาที่ “เป้า” ทางธุรกิจกันต่อ
ผมเชื่อว่ายังมีนักสู้ผู้ไม่ยอมแพ้ในสังเวียนธุรกิจอีกมากมาย
แทนที่จะลดเป้า เขาก็ต้องหาทางออกอื่น

หนทางเดียวที่พอจะดึงเงินออกจากกระเป๋าลูกค้าได้ ในช่วงอารมณ์บ่จอยกับเศรษฐกิจและการเมือง ก็คือ เอาของใหม่มาล่อ
ต้องไม่ลืมนะครับว่า นิสัยชอบลอง เป็นของธรรมดาที่ติดมากับมนุษย์ (ผมหมายถึงผู้คนทั่วไป ที่ยังตัดกิเลสไม่ได้นะครับ)

“ลองทำอะไรใหม่ๆ ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย” น่าจะเป็นคติของคนที่เลือกจะลุยต่อ โดยไม่ขอลดเป้า

เพื่อให้เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมือง ผมจึงนำตัวอย่างนี้มาฝากกัน
จำชาย 3 คนในชุดทหาร มาอ่านแถลงการหยุดยิงเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ได้ไหมครับ?
จู่ๆก็มาออกช่อง 5 บอกว่าจะเลิกป่วนภาคใต้ ดูแล้วน่าเชื่อได้ไหมนี่? แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นครับ เพราะขณะนี้ ชายทั้ง 3 คน ได้หนีออกจากประเทศไทย ไปเปิดร้านอาหารในต่างประเทศแล้ว
โดยให้พนักงานในร้าน แต่งกายในชุดทหาร
ตั้งชื่อร้านว่า Buns and Guns เป็นร้านอาหารฟาส์ตฟู้ดส์ ขายแซนวิซ ขนมปัง
บรรยากาศร้าน มองเผินๆ จากภายนอก นึกว่าขายอาวุธสงคราม
และแน่นอนว่า ชื่อเมนู ก็เป็นบรรดา อาวุธ ระเบิด

ร้านอาหารทั่วไปเขาจะเปิดเพลงประกอบ แต่ร้าน Buns and Guns นี้ เปิดเพลงก็ไม่ได้ เดี๋ยวผิดคอนเซ็ป ดังนั้นเขาจึงเปิดเสียงระเบิด เสียงปืน เสียงรถถัง เป็นซาวด์ประกอบการนั่งทาน

น่าซื้อแฟรนไชส์มาเปิดในบ้านเราไหมครับ?
เอามาเปิดแถวไหนดี?

อ้อ ตัวอย่างที่เล่ามาข้างต้นทั้งหมด เป็นเรื่องโกหกครับ!!!
ชาย 3 คน เป็นใคร? อยู่ที่ไหน? ผมไม่ทราบหรอก ทราบแต่ว่าร้าน Buns and Guns มีอยู่จริง ใครอยากลองชิม เชิญได้ที่กรุงเบรุต เลบานอนครับ

มีเพื่อนมาปรึกษาว่า อยากทำธุรกิจ
ก็เลยต้องช่วยคิด ช่วยหาวิธี
เริ่มจากคำถามพื้นๆ ว่าสิ่งที่เขาถนัดและชอบ มีอะไรบ้าง
“ชอบหมด! ไม่ใช่ซิ ไม่ค่อยอะไรเลยมากกว่า”
“แต่ไม่เป็นไร ทำอะไรก็ได้ ขอให้ผลตอบแทนดี”

แบบนี้ง่ายเลย
“งั้น ทำแชร์รถตู้ซิ ค่าเช่างาม และกำลังดังด้วย”  

ก่อนจะโดนเพื่อนตื้บ เห็นทีต้องรีบเปลี่ยนประเด็น
หลังจากสนทนาสักพัก ก็มาลงความเห็นที่ธุรกิจ ที่อยู่ในสายเลือดของคนไทย
ธุรกิจอาหาร!
เพื่อนแกให้เหตุผลสนับสนุว่า “สังเกตไหม เวลาคนไทยเจอกัน มักจะถามว่า ทานข้าวมาหรือยัง?”

เล่นอ้างแบบนี้ ผมก็เออออไปกับแก
แต่คำทักทายแบบนี้ ไม่รู้จะยังมีอยู่ในสังคมเมืองที่เร่งรีบหรือเปล่า

โอเค! เลือกธุรกิจอาหาร
แต่จะทำอะไรดีหล่ะ? 

ต้องเป็นสินค้าที่ไม่เหมือนใคร เพื่อลดการแข่งขัน!!!!
ต้องเป็นอาหารที่มีประโยชน์ เพราะเดี๋ยวนี้กระแสสุขภาพมาแรง!!!
ต้องทานง่าย เพราะคนเดี๋ยวนี้เวลามีน้อย!!!

เจอไป “3 ต้อง” ผมก็คิดไม่ออกเหมือนกันครับ
จึงไปคนดูข้อมูลในวงการอาหารในต่างประเทศดู  มีไอเดียน่าสนใจอยู่ร้านหนึ่งในอเมริกา
เป็นร้าน Burger ครับ
แต่เอ๊ะ! ในสหรัฐ ถ้าพูดถึง Burger เขาก็มีขาใหญ่ระดับโลกอย่าง KFC หรือ McDonald’s อยู่
แล้วร้านเล็กเกิดใหม่ จะเอาอะไรไปสู้

ร้านนี้จุดขายอยู่ที่ อาหารจากธรรมชาติ
เปลี่ยนจาก Junk food มาเป็น Healthy food
โดยตั้งชื่อร้านซะเท่ทีเดียว “Zen Burger”
เอาแนวคิดทางศาสนามาเป็นจุดขาย หวังเจาะกลุ่มคนเคร่งศาสนาหรือพวกชอบสวนกระแส เบื่อเบอร์เกอร์แบบเดิมๆ

แต่เพื่อนแย้งว่า มันจะคล้ายอาหารเจ อาหารมังสวิรัติ ในบ้านเราหรือเปล่า?
เออ! นั่นซิ ผมชักไม่แน่ใจ
แต่จะว่าไป ร้านอาหารเจหรืออาหารมังสวิรัติ ในเมืองไทย ยังไม่มีรูปแบบที่โมเดิร์น หรือจุดขายที่ดึงดูดใจมากพอ