ไอเดียตระกูลเหงียน

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยนะครับ เพิ่งจะปลายเมษาแต่ฝนฟ้าก็เทลงมาติดๆกันหลายวัน แต่นั่นก็ไม่น่าแปลกใจเท่า หิมะปกคลุมดอยช้าง
จากดอยเขียวๆ กลายเป็นดอยเขียวขาว (เนื่องจากปกคลุมไม่หมด จึงมีสีเขียวเป็นหย่อมๆ)

แม้จะไม่ใช่หิมะเสียทีเดียว หากแต่เป็นลูกเห็บหรือเกล็ดน้ำแข็ง แต่แค่นี้ก็เป็นสัญญาณเตือนว่า สภาพอากาศจะไม่ปกติอีกต่อไป

“จู่ๆฝนก็ตกแบบนี้ ใครเดือดร้อนสุดครับ?”

“ผู้ว่าฯกรุงเทพ” ( ยังไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องครับ)
แต่ผมว่าคนที่เดือดร้อนมากที่สุด น่าจะเป็น พ่อค้าแม่ค้าริมฟุตบาท

สำหรับร้านค้าทั่วๆไป อาจมีลูกค้าเข้าร้านน้อยลง
แต่ร้านค้าริมฟุตบาทนี่ซิ!
ไม่มีโอกาสได้เปิดร้านเลย

ร้านริมทางในเมืองไทยเรา ส่วนใหญ่ใช้ร่มเป็นเกราะกำบังแดดฝน เพราะเก็บง่ายเคลื่อนย้ายสะดวก แต่ถ้าฝนตกหนักจริงๆ ร่มคันใหญ่ก็เอาไม่อยู่เหมือนกัน

ลองไปดูตัวอย่าง “ร้านเคลื่อนที่ได้” ของต่างประเทศกันไหมครับ ว่ามีเทคนิคกันฝนอย่างไรบ้าง? ไม่ได้พาไปไกลหรอกครับ แค่ 1 พันกว่ากิโลเมตรจากกรุงเทพ
งั้น ไปกันเลย!!!
ออกจากกรุงเทพ มุ่งหน้าสระแก้ว ผ่านอรัญประเทศ เข้าเขตกัมพูชาที่ปอยเปต ผ่านเมืองศรีโสภณ เข้าพระตะบอง แวะพนมเปญ ออกเดินทางต่อ ผ่านเนียกเลือง ทะลุเข้าเขตเวียดนามที่ชายแดนเมืองม็อกไบ และจบท้ายที่โฮจิมินห์
ถึงแล้วครับ!

ผมจะพาไปดูนักขายตระกูล Nguyen (อ่านว่า เหงียน นะครับ ไม่ใช่ งูเย็น)
หากใครผ่านไปแถวๆ Cho Ben Thanh (ตลาดเบ๋นธั่น) ซึ่งเป็นตลาดกลางของย่านนี้และนักท่องเที่ยวรู้จักกันดีเพราะมีของฝากเยอะในราคาสบายกระเป๋า
ช่วงกลางวัน การค้าจะมีแค่ด้านในอาคาร แต่พอบ่ายแก่ๆบริเวณถนนรอบๆตลาด ก็จะแปลงร่างเป็นศูนย์การค้า

และด้วยตำแหน่งเมืองที่ต้องเผชิญกับฤดูฝน มากกว่า ฤดูไม่มีฝน พ่อค้าแม่ค้าที่นี่จึงไม่ใช้ร่มเหมือนบ้านเรา แต่จะใช้ “หลังคาผ้าใบติดล้อ” แทน
นวัตกรรมนี้น่าสนใจครับ เวลาจะเปิดร้าน ก็ลากง่ายๆเหมือนรถเข็น
ลากมาถึงที่หมาย ก็ดึงเสาทุกต้นออกจากกัน
ดึงเสาจนกว่าหลังคาผ้าใบตึง ก็จะได้ร้านสำเร็จรูปพร้อมวางสินค้าขาย
ด้วยเสาเหล็กหลายเสา และคานเหล็กแบบยืดหดได้ ทำให้ร้านลักษณะนี้แข็งแรงเป็นพิเศษ!
เวลาเก็บร้าน ก็รวบเสามาไว้ด้วยกัน

“ยืดได้ หดได้” เหมือนอะไรครับนี่?

ไม่เพียงแค่ผู้ว่าฯกรุงเทพ และพ่อค้าแม่ขายเท่านั้น ที่ต้องลำบาก
หากแต่ การไฟฟ้าฯ ก็พลอยมีงานหนักขึ้นกว่าเดิม
ค่ำวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเลยได้นั่งทานข้าวใต้แสงเทียน (นี่อุตสาห์เตรียมรับมืออย่างดีแล้วนะครับ)
เป็นความโรแมนติกโดยไม่ตั้งใจ เพราะไฟดับ
แต่โชคยังดีนะครับ ไฟดับเพียงชั่วโมงกว่าๆ พอถึงเวลาข่าวจบ ทุกอย่างก็กลับสู่ภาวะปกติ

ดับช่วงไหนดับได้ แต่อย่าดับช่วงละครหลังข่าว หรือราวๆตีสองที่มีการถ่ายทอดสดฟุตบอลนะครับ เพราะเดี๋ยวจะเป็น
“บ่าวเตือนแล้ว แต่ก็มิได้นำพา”

1 comment April 30th, 2008

Raining Day

เห็นแดดเปรี้ยง ฟ้าเปิด เลยถือโอกาสล้างรถซะหน่อย
แต่กลายเป็น “ตัวเรียกฝน” ซะงั้น
คุ้นๆกันมั๊ยครับ เหตุการณ์แบบนี้

งั้นช่วงนี้ ก็อย่าเพิ่งล้างรถเลย
เพราะดูทีท่า ฝนจะตกหลายวัน

หน้าฝนแบบนี้ หลายคนคงหงุดหงิด
นอกจากจะตัวเปียกแล้ว การเดินทางก็ติดแหง็กกว่าเดิม
บ้านเราเผชิญหน้าฝนจริงๆ ก็ 2-3 เดือนเต็มที่
แล้วเมืองที่ต้องเจอเหตุการณ์ฝนพรำนานกว่าเราหล่ะ เขาจะแก้เบื่ออย่างไร

ไอเดียหนึ่งจากแดนกิมจิ
ก็คือ เปลี่ยนความน่าเบื่อ ให้เป็นความโรแมนติกเสียเลย
เขาออกแบบร่ม ที่เมื่อกางออก เพลงก็บรรเลงทันที
หมุนร่มไปทางขวา เพลงก็เล่นแทร็กถัดไป
หมุนย้อนไปทางซ้าย ก็เล่นเพลงแทร็กที่ผ่านมา

หาก Product concept นี้เป็นจริง หน้าฝนคงจะไม่น่าเบื่อเหมือนกัน
และถ้ามีคนรู้ใจเดินไปด้วย คงโรแมนติกไม่น้อย
แต่แนะนำว่าผู้ชายไม่ควรใช้ร่มนี้ เวลาจำเป็นต้องเดินฝ่าฝนไปกับผู้ชายด้วยกัน
เพราะเดี๋ยวบรรยากาศและเสียงเพลงจะเป็นใจ จนทำให้คนเดินด้วย เอ่ยคำว่า “เพื่อน…กูรักมึงวะ”

Add comment September 16th, 2007

Lighting umbrella

ตอนกลางวันแดดเปรี้ยงจัด แต่พอคล้อยบ่าย ฟ้าเริ่มมืด
อยู่สีลม ฝนเทกระหน่ำ ช่วงเลิกงาน
แต่พอผ่านออกมาชานเมือง แถวๆบึงกุ่ม ถนนแห้งเฉยเลย
“ฝนตกไม่ทั่วฟ้า” จริงๆ

เป็นแบบนี้มาหลายวัน ทำให้ผมกับร่ม ใกล้ชิดกันมากขึ้น
แต่เดิม เราจะทำตัวติดกันเพียง 3-4 เดือนต่อปี แต่ปีนี้เห็นทีจะทำตัวไม่ห่างกันเลย
จากที่เคย รอฟังข่าวพยากรณ์อากาศ แล้วค่อยตัดสินใจว่า จะเอาร่มติดตัวไปหรือเปล่า
แต่เดี๋ยวนี้ ไม่ต้องรอใครฟันธงแล้ว
ไม่ใช่ว่าการพยากรณ์อกากาศไม่แม่นนะครับ แต่เป็นเพราะสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย เปลี่ยนแปลงเร็ว
จำไม่ได้แล้วว่า เดี๋ยวนี้คนอ่าวข่าวพยากรณ์ฯ ยังใช้เสาเครื่องรับวิทยุชี้แผนที่อยู่หรือไม่

ร่ม จึงเป็นอุปกรณ์เสริมติดตัวอีกชิ้นหนึ่ง ที่สำคัญไม่น้อยกว่ามือถือ
“อ้าว! อย่างนั้นก็ทำมือถือที่เป็นร่มได้ด้วย หรือไม่ก็ทำร่มที่คุยโทรศัพท์ได้ด้วย ไปเลยซิ”
ยังครับ ยังไม่ต้องถึงขั้นนั้น
แต่มีสิ่งหนึ่ง ที่น่าจะจำเป็นในยามกางร่มเวลาฝนตก ก็คือ ความสว่าง ยังไงครับ

ไอเดีย ไฟสว่างเวลากางร่ม จึงเป็นที่มาของสินค้านี้ โดยนักออกแบบชาวญี่ปุ่น
สินค้าตัวนี้ได้รับรางวัล The 17th Koizumi International Lighting Design Competition for Students เมื่อปี 2004
นอกจากจะใช้เป็นไฟฉุกเฉินให้แสงสว่าง เวลาฝนตกแล้ว
ร่มคันนี้ยังประยุกต์เป็นโคมไฟ ใช้ไม้แขวน เดินชมดาวในคืนเดือนมืด ก็ยังได้

ร่มนี้ น่าจะเหมาะกับเมืองไทย
แม้ว่าหลายคน อาจไม่รู้สึก เพราะอยู่ในเมือง มีไฟถนน ไฟร้านค้า เต็มไปหมด
แต่ถ้าเป็นชานเมือง หรือไกลออกไปหน่อย ในบางซอยยังมืดอยู่เลย 

หรือเคยมั๊ยครับ กางร่มเดินออกจากสวนอาหารไปยังที่จอดรถ ที่ปูด้วยหินก้อนเล็กๆ ทันใดนั้น ฝ่าเท้าของคุณก็สัมผัสกับวัตถุสิ่งหนึ่ง มันนุ่มๆ เหนียวๆ และกลิ่นก็…

Add comment June 23rd, 2007