Archive for » April, 2010 «

คิดว่าจะพลาดไปร่วมงานส่งท้ายเซ็นทรัลลาดพร้าว(ภาค1)ซะแล้ว
แต่โชคดี มาทำสำเร็จในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ 12 วัน
เป็นความใจดีของผู้บริหาร ที่เพิ่มวันให้อีกเกือบครึ่งเดือน

อย่างที่รู้ๆกันครับ ห้างอีก 2 สาขาที่อยู่ในแหล่งทำเงิน ดั้นถูกจับเป็นตัวประกันเสียนี่
งานนี้ผู้บริหารห้างเซ็นทรัลจำต้องกลับคำพูด กลืนน้ำลายตัวเอง
(เออ… แล้วใครจะไปกลืนน้ำลายคนอื่นหละ)
ที่เคยยืนกระต่ายขาเดียวว่าต้องปิด 23 เมษา เดี๋ยวไม่ทันเปิดปลายปี สุดท้ายก็สามารถปรับเปลี่ยนได้

เห็นไหมครับ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ถ้ามีความจำเป็นและเหตุผลเพียงพอ

แม้ไม่มีถ่ายทอดสดให้เห็นการเจรจาต่อรอง
แต่ผมเดาว่า คงมีการโต้เถียงเรื่องกรอบเวลากันน่าดู ‘จะปิดตามกำหนดเดิม เพื่อให้ทันเปิดรับมือไฮซีซั่น’
หรือ ‘จะชะลอไปอีกหน่อย เพื่อชดเชยรายได้จากสาขาอื่นที่ถูกปิด’

ตามแผนเดิม การปรับปรุงครั้งใหญ่จะให้ลูกค้าได้พักหายใจ(และเก็บตังค์)เป็นเวลา 6 เดือน
เป็นช่วงเวลา 6 เดือน ที่เลือกแล้วว่าลูกค้าเบาบาง

แต่การเริ่มต้นปรับปรุงช้า ก็แปลว่า การเปิดเซ็นทรัลลาดพร้าวโฉมใหม่ต้องช้าไปด้วย
เอาลูกค้า 12 วันในเดือนเมษา แลกกับลูกค้า 12 วันในช่วงปลายปี
นี่เป็นการต่อสู้ระหว่าง ‘น้ำบ่อนี้’ กับ ‘น้ำบ่อหน้า’
ผลลัพท์ที่ออกมา ก็อย่างที่เห็นครับ

การตัดสินใจครั้งนี้ ไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นแนวทางที่ดีที่สุดหรือยัง?
แต่ก็ต้องเลือก!
การทำธรุกิจในชีวิตจริง จะต่างจากการเรียน MBA ตรงที่ ‘บทเรียน’ จะมาทีหลัง ‘การทำข้อสอบ’!!!

ตั้งใจจะไปเดินงาน BIG & BIH ครับ
แต่พอย้ายสถานที่จัดงานจากอิมแพค ไปที่ไบเทค ก็ทำเอาหลงทางเลยทีเดียว เพราะไม่เชี่ยวเส้นทางฝั่งตะวันออก
สถานที่ไม่คุ้นเคย ก็ขับรถเลยไปถึงตึกเนชั่น และ…. แล้วก็โดนจับตัวไปออกอากาศ
แหะๆ

โม้ซะไร้สาระเลย
เหตุเกิดจากที่เมื่อวาน ตอนบ่ายแก่ๆ ผมมีนัดไปคุยเรื่องหนังสือจิบความคิด สะกิดไอเดีย
ฟังดูไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น ถ้าเป็นการพูดคุยทั่วๆไป
แต่นี่มีไมค์มาจ่อ มีไฟมาส่อง และสองพิธีกรรุมถาม
ที่หนักสุดคือ เป็นการออกอากาศแบบสดๆ

ตอนที่ทีมงานโทรมาแจ้ง ไอ้กระผมก็นึกว่า เป็นบันทึกเทป ก็เลยรับปากแบบไม่คิดอะไรมาก
มารู้อีกทีตอนเช้า เอ๊ะ ทำไมกำชับเรื่องประเด็นที่จะคุยกันจังเลย
จึงได้รู้ว่า งานนี้ “สดๆ”

เพื่อป้องกันความผิดพลาด ผมจึงเผื่อเวลาล่วงหน้าไว้มากพอสมควร
แวะงาน BIG & BIH ช่วยอุดหนุน SMEs ไปหลายตังค์ ก็ยังมีเวลาเหลืออีกตั้งเยอะ
ระหว่างทางเข้าตึกเนชั่น ก็รู้สึกว่ามันมีบางอย่างไม่ปกติ
แม้ผมจะคุ้นชินกับภาพทหารในเครื่องแบบ เพราะเจอกันทุกวันในย่านสีลม
แต่ที่นี่ ‘บางนา’ นี่ครับ พี่ๆจะมาต้อนรับผมอีกหรือ?

แล้วผมก็ได้คำตอบจากทีมงานที่รออยู่ว่า
“เมื่อครู่ มีข่าวขู่วางระเบิดที่นี่ และชั้นนี้ด้วย”
ไอ้หยา! ความตื่นเต้นพุ่งปรู๊ดเป็นทวีคูณ
แต่ดูคนแถวนั้นจะเฉยๆ “บ่อยครับ ข่าวแบบนี้ ทีวีเกือบทุกช่องโดนหมด”

อ้าว! มันกลายเป็นเรื่องชิลๆ ไปหรือนี่
หลังจากเตี๊ยมคำถามกันเรียบร้อย นักมวยบ้านนอกก็พร้อมขึ้นเวทีราชดำเนิน
จากที่เคยต่อยกลางทุ่งนา วันนี้ได้มาต่อยบนเวทีห้องแอร์

อ้อ! ลืมบอกไปว่า พิธีกรมีสองท่านครับ แต่มาทันเตี๊ยมกับผมแค่คนเดียว
“เอาละเว้ย งานนี้มีเสียวกันแน่ เดียวคอยดูกัน” ผมคิดในใจ
ว่าแล้วก็ขอจดโพยเล็กๆติดมือไว้ เผื่อเจอคำถามพิเศษ

“เปิดรายการไมค์สองนะครับ อ้าวพร้อม 5 4 3 2 1 …” ผู้กำกับรายการเสียงดังฟังชัด
ทุกอย่างเริ่มต้นได้ดีครับ
ผมพยายามจับจังหวะการสนทนา เพราะต้องมองทั้งซ้ายและขวา
บางช่วงรู้สึกตัวว่ามองพิธีกรทั้งสองด้านเร็วไป
ซ้าย-ขวา ซ้าย-ขวา “เอ๊ะ คนดูจะเข้าใจเป็นว่าผมส่ายหน้าหรือเปล่า”

เริ่มต้นดี ช่วงกลางๆก็ไปได้ดี
แต่ไอ้ตอนจะจบนี่สิ! ลุ้นแทบตายว่าจะสลายม็อบ เอ้ย! จบการสนทนาอย่างไร

พอจบรายการ ผมเพิ่งมารู้ทีหลังว่า พิธีกรอีกคนที่ไม่ได้เตี๊ยมกัน พยายามจะถามต่อ เพราะเห็นโพยที่ผมจดมา 3 ประโยค ยังพูดไม่หมด
“เรื่อง Ikea กับ Starbucks พี่ก็พูดแล้ว แต่หนูยังไม่เห็นพี่พูดเรื่องเซเว่นฯเลย ก็พยายามถาม”
อย่างนี้นี่เอง น้องพิธีกรหวังดี พยายามถามให้ตรงคำตอบ
แต่ผมอยากจะบอกว่า ในโพยที่จด มันคือแผนสำรอง ไม่ต้องใช้ทั้งหมดก็ได้!

สำหรับท่านที่สนใจรายการ เดี๋ยวผมจะเอาคลิปมาลงให้ชมกัน
จะได้เห็นหน้าตาพิธีกรสาวชัดๆ ;)

sme thailand
sme thailand 2
sme thailand 3
บันทึกเบื้องหลังการออกอากาศ โดย ผบ.ทบ. ของผมเองครับ!