วันนี้ ผมขอเขียนเรื่องฟุตบอลล้วนๆสักวันนะครับ
(ท่านใดที่ไม่ชอบฟุตบอล หรือเป็นแฟนเชลซี อาร์เซนอล แมนยู ก็ถือเสียว่า วันนี้ผมไม่ได้เขียนบล็อกก็แล้วกัน)
ตั้งแต่ลิเวอร์พูลขึ้นนำจ่าฝูง ผมก็ไม่กล้าเขียนถึงเท่าไร แม้แต่เวลาคุยกับเพื่อนฝูง ก็เจียมเนื้อเจียมตัว
ไม่อยากกดดันตัวเองครับ!!!
แต่หลังแมตช์เมื่อคืนนี้ ที่ลิเวอร์พูลแพ้เป็นนัดแรก ผมก็ได้โล่งใจไปด้วย
หลายคนอาจงง ผมเชียร์ลิเวอร์พูลแบบไหน ทำไมดีใจเมื่อทีมแพ้
คืออย่างนี้ครับ
ผมว่าลิเวอร์พูลทีมนี้ ณ เวลานี้ ยังไม่แกร่งพอ
(ย้ำนะครับว่า เป็นเฉพาะตอนนี้ อีก 1-2 เดือนข้างหน้า มันอาจเปลี่ยนไปก็ได้)
ด้านความพร้อมของทีม ลิเวอร์พูลยังขาดกองหน้าตัวเป้า อย่าง ‘ตอร์เรส’
กองหน้าที่เหลือเป็นประเภท ‘คลำเป้า’ อย่างเดียว แต่ยิงไม่เข้าเป้า
ถ้าตอร์เรสเจ็บ ก็ต้องทำใจ และลุ้นมากหน่อย
ด้านจิตใจ เห็นชัดเลยว่านักเตะชุดนี้ยังรับแรงกดดันได้ไม่ดี
การเป็นจ่าฝูง จะมีแรงกดดันสูง ทั้งจากคู่แข่งที่อยากเอาชนะ เรียกว่า มีศัตรูเยอะขึ้น ใครก็อยากชนะจ่าฝูง ทีมอันดับท้ายๆเวลาเจอทีมนำ ก็มีแรงฮึดและตั้งใจเล่นเป็นพิเศษ
อีกอย่างหนึ่ง เวลาขึ้นนำเป็นจ่าฝูง นักเตะก็เริ่มคาดฝันว่าจะได้เป็นแชมป์ นั่นแหละตัวอันตรายสุดๆ
เพราะความประมาทเป็นบ่อเกิดของหายนะ
ผมคิดว่า ตำแหน่งรองจ่าฝูง เหมาะกับลิเวอร์พูล ชุดนี้มากที่สุด
ทำไมถึงคิดอย่างนั้น ผมมีเหตุผลสามข้อครับ
ข้อแรก ถ้าสังเกตุดีๆ ในปีนี้ ลิเวอร์พูลถูกทีมอื่นยิงนำก่อนหลังครั้ง และก็สามารถฮึดกลับมายิงแซงเอาชนะได้ ในช่วงท้ายเกม
แต่พอยิงนำทีมอื่นก่อน และไม่สามารถยิงเพิ่มลูกที่ 2 ได้ ก็เล่นประคองเกมไปเรื่อยๆ [...]