ผมได้รับคุณ(อี)เมล จากเพื่อนผู้หวังดี เป็นชีวประวัติของนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งของโลก
ลองนั่ง Time Machine ไปดูเรื่องราวของเขา ดูซิครับและคุณจะทึ่ง
‘หลังจากลืมตาดูโลกได้ 5 ปี เขาก็ต้องสูญเสียพ่อ
และพออายุ 16 ปี ก็ต้องออกจากโรงเรียนการคัน
เริ่มต้นวัยรุ่นด้วยการตกงานครั้งแล้วครั้งเล่า’
‘เขาแต่งงานตอนอายุ 18 ปี ถัดจากนั้นปีเดียวก็ได้เป็นพ่อคน แต่ใช้ชีวิตคู่อยู่ได้ไม่นาน
ตอนอายุ 20 ปี ภรรยาก็พาลูก หนีไปจากเขา เพราะทนใช้ชีวิตด้วยไม่ได้’
‘เขาสมัครเข้าเป็นทหารในกองทัพแต่ก็ถูกขับออกมา
หันเห มาสมัครเข้าโรงเรียนกฎหมาย แต่ด้วยความสามารถพิเศษที่ไม่ธรรมดา เขาก็ถูกปฏิเสธ
งั้น! เปลี่ยนไปทำงานเป็นพนักงานขายประกันดีกว่า
…แต่เขาก็ล้มเหลวอีกครั้ง’
ผ่านไป 20 กว่าปี เห็นแล้วชักเหนื่อยใจแทนหนุ่มคนนี้นะครับ
ดูเหมือนว่า เขาจะเอาดีไม่ได้สักอย่าง
เขาพยายามค้นหาตัวเอง ว่าถนัดอะไร ชอบอะไร
แน่นอน!!! อย่างน้อยคนเราต้องมีอะไรดีในตัวอยู่บ้าง
‘เขาพบว่า สิ่งที่ถนัดคือการทำอาหาร ดังนั้นเขาจึงไปสมัครทำงานในร้านกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง
แต่ตำแหน่งที่ได้กลายเป็น คนล้างจานในร้าน
เขาใช้ชีวิตแบบนั้น คือล้างจานในร้านกาแฟ ไปจนกระทั่งเกษียณตอนอายุ 65 ปี’
เรื่องมันน่าจะจบใช่ไหมครับ จะเอาอะไรอีกกับชายวัย 65
แต่ยังไม่จบครับ
โปรดติดตามตอนต่อไป
‘วันแรกหลังจากเกษียณ เขาได้รับเช็คเงินประกันสังคมฉบับแรกเป็นจำนวน 105 ดอลลาร์
เงินจำนวนนี้ คล้ายจะบอกว่า เขาไม่อาจดูแลตัวเองได้อีกต่อไปแล้วหากยังหวังพึ่งเงินอุดหนุนจากรัฐอย่างเดียว’
‘มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขารู้สึกผิดหวัง ล้มเหลว เสียกำลังใจ และท้อแท้ เพราะตลอด 65 ปี เขาเจอเรื่องแบบนี้มาเยอะมาก’
‘หนุ่มใหญ่วัยชรา [...]