อยู่ที่ใจ ว่าจะสู้ต่อหรือไม่?

ผมได้รับคุณ(อี)เมล จากเพื่อนผู้หวังดี เป็นชีวประวัติของนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งของโลก
ลองนั่ง Time Machine ไปดูเรื่องราวของเขา ดูซิครับและคุณจะทึ่ง

‘หลังจากลืมตาดูโลกได้ 5 ปี เขาก็ต้องสูญเสียพ่อ
และพออายุ 16 ปี ก็ต้องออกจากโรงเรียนการคัน
เริ่มต้นวัยรุ่นด้วยการตกงานครั้งแล้วครั้งเล่า’

‘เขาแต่งงานตอนอายุ 18 ปี ถัดจากนั้นปีเดียวก็ได้เป็นพ่อคน แต่ใช้ชีวิตคู่อยู่ได้ไม่นาน
ตอนอายุ 20 ปี ภรรยาก็พาลูก หนีไปจากเขา เพราะทนใช้ชีวิตด้วยไม่ได้’

‘เขาสมัครเข้าเป็นทหารในกองทัพแต่ก็ถูกขับออกมา
หันเห มาสมัครเข้าโรงเรียนกฎหมาย แต่ด้วยความสามารถพิเศษที่ไม่ธรรมดา เขาก็ถูกปฏิเสธ
งั้น! เปลี่ยนไปทำงานเป็นพนักงานขายประกันดีกว่า
…แต่เขาก็ล้มเหลวอีกครั้ง’

ผ่านไป 20 กว่าปี เห็นแล้วชักเหนื่อยใจแทนหนุ่มคนนี้นะครับ
ดูเหมือนว่า เขาจะเอาดีไม่ได้สักอย่าง
เขาพยายามค้นหาตัวเอง ว่าถนัดอะไร ชอบอะไร
แน่นอน!!! อย่างน้อยคนเราต้องมีอะไรดีในตัวอยู่บ้าง

‘เขาพบว่า สิ่งที่ถนัดคือการทำอาหาร ดังนั้นเขาจึงไปสมัครทำงานในร้านกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง
แต่ตำแหน่งที่ได้กลายเป็น คนล้างจานในร้าน
เขาใช้ชีวิตแบบนั้น คือล้างจานในร้านกาแฟ ไปจนกระทั่งเกษียณตอนอายุ 65 ปี’

เรื่องมันน่าจะจบใช่ไหมครับ จะเอาอะไรอีกกับชายวัย 65
แต่ยังไม่จบครับ
โปรดติดตามตอนต่อไป

‘วันแรกหลังจากเกษียณ เขาได้รับเช็คเงินประกันสังคมฉบับแรกเป็นจำนวน 105 ดอลลาร์
เงินจำนวนนี้ คล้ายจะบอกว่า เขาไม่อาจดูแลตัวเองได้อีกต่อไปแล้วหากยังหวังพึ่งเงินอุดหนุนจากรัฐอย่างเดียว’

‘มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขารู้สึกผิดหวัง ล้มเหลว เสียกำลังใจ และท้อแท้ เพราะตลอด 65 ปี เขาเจอเรื่องแบบนี้มาเยอะมาก’

‘หนุ่มใหญ่วัยชรา ตัดสินใจว่า ถ้าเขาดูแลตัวเองไม่ได้ ต้องมีชีวิตอยู่โดยให้รัฐดูแล เขาก็ไม่สมควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไป
เขาตัดสินใจเด็ดเดี่ยวมาก ที่จะจบชีวิตตนเอง!!!’

โอ้! ถึงขนาดจะฆ่าตัวตายเลยหรือนี่
ใจเย็นๆนะคุณลุง

‘เขาหยิบกระดาษและดินสอเดินไปนั่งที่ใต้ต้นไม้ในสวนหลังบ้าน
เพื่อเขียนจดหมายสั่งเสีย’

ขอเพลงประกอบฉากนี้ด้วยครับ เอาแบบช้าๆเศร้าๆ เรียกน้ำตา

‘แต่แทนที่เขาจะเขียนพินัยกรรม และบอกอำลาคนรู้จัก กลับเหมือนมีอะไรมาดลใจ
นี่เป็นครั้งแรกของชีวิตที่เขาคิดได้
โอ้! พระเจ้า… ทันใดนั้น เขาลงมือเขียนสิ่งที่เขาควรจะเป็น ชีวิตที่เขาควรจะมี และสิ่งที่เขาปรารถนาในชีวิตสุดท้ายที่เหลืออยู่’

‘เขาตกใจมาก เมื่อค้นพบความจริงในชีวิตว่า เขายังไม่เคยทำอะไรสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันเลย’

โห! คุณลุงเพิ่งนึกได้หรือนี่?

‘เขานั่งครุ่นคิดกับตัวเองอย่างจริงจัง มีบางอย่างที่เขาสามารถทำได้ และทำได้ดีกว่าคนอื่นๆด้วย
ใช่แล้ว! เขารู้วิธีปรุงอาหาร
ชีวิตเกือบทั้งหมดของเขา อยู่ใกล้เตาร้อนๆมาตลอด เขาตัดสินใจอีกครั้งว่าจะทำอะไรสักอย่างในชีวิตให้ประสบความสำเร็จ’

‘ถ้าจะตาย ก็ขอให้ได้ชื่อว่าได้พยายามทำบางสิ่งอย่างเต็มที่แล้ว’
‘เขามุ่งหน้าไปยังธนาคารในเมือง เพื่อขอยืมเงิน 87 ดอลลาร์จากเช็คประกันสังคมฉบับต่อไปของเขา
เขาซื้อกล่องและไก่จำนวนหนึ่ง’
‘เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขาก็ลงมือปรุงไก่ด้วยสูตรพิเศษที่ได้คิดค้นขึ้นมาในช่วงหลายปีที่ทำงานในร้านกาแฟ
เขาเริ่มขายไก่ทอดของเขาตามบ้านต่างๆในเมืองคอร์บิน รัฐเคนตั๊กกี้’

จากวั้นนั้นถึงวันนี้ ร้านขายไก่ทอดของคุณลุง ก็เปิดสาขาไปแล้ว 26 ประเทศ รวมทั้งไทย
ลุงคนนี้ชื่อ Harland Sanders ครับ ร้านของลุงชื่อ KFC
ในวัย 65 ปี เขาเหมือนอนุสรณ์แห่งความล้มเหลว
แต่ในวัย 85 ปี เขากลายเป็นเศรษฐีพันล้านและมีชื่อเสียงไปทั่วโลก

ภาพจาก wikimedia.org

5 comments October 30th, 2008

พิซซ่าหรือนี่?

ลองมาคิดกันเล่นๆ ไหมครับว่า ถ้าจะให้ปรุงพิซซ่าหน้าแปลกๆ แต่กินได้ด้วยนะ น่าจะทำพิซซ่าหน้าอะไรดี?
เอ้า! ผมให้เวลา 10 วินาที

หมู ไก่ กุ้ง แฮม ก็มีหมดแล้ว

10..9..8..7..6..5..4..3..2..1 หมดเวลาครับ

ไปดูเมนูแปลกที่ต่างประเทศกันดีกว่า

ตอนเห็นข่าวนี้ในเว็บ The Sun ผมนึกว่าเป็นผลงานของประเทศแถบๆบ้านเรา อย่าง อินโดนีเซียหรือฟิลิปปินส์ แต่ที่ไหนได้ นี่เป็นเมนูใหม่ของร้านในลอนดอน

เมื่อ Eco’s Hopper pizza ร้านเชนพิซซ่าในอังกฤษ เปิดตัวเมนูใหม่ ที่ตั้งชื่อออกแนวน่ากลัวว่า “barbaric” โดยมีขากบ 8 ขา เป็นไฮไลต์
“ใช่แล้วครับ มันคือ พิซซ่าหน้าขากบ”

เหตุเกิดจากพฤติกรรมของคนลอนดอน ที่เบื่อง่าย ชื่นชอบความแปลกใหม่
พอเป็นฉะนี้ ก็เป็นภาระของเชฟ ที่ต้องคิดค้นเมนูใหม่ๆ

เมนูนี้เชฟคิดค้นได้ หลังจากที่กลับจากการไปเที่ยวต่างประเทศ
แต่ที่ผมแปลกใจคือ เชฟ Sami Wasif ไม่ได้เทียวอเมริกาใต้ แอฟริกาใต้ หรืออาเซียนบ้านเรา
แต่เป็นปารีส!!!

แล้วปารีสเขากินกบกันหรือครับ? ใครเคยไปช่วยไขข้อสงสัยที ถ้าเป็นร้านอาหารตามสั่งหน้าปากซอยบ้าเราก็ว่าไปอย่าง ทั้งกบ หมูป่า นก มากันทั้งป่าเลย

ที่มา The Sun

3 comments October 29th, 2008

ร่วมโหวตไอเดียสุดเจ๋ง

ผมเชื่อนะครับว่า โลกนี้น่าอยู่เพราะ ‘ความช่างคิด’ ของมนุษย์
ไม่ใช่สักแต่ ‘คิด’ อย่างเดียวนะครับ แต่เป็นการ ‘คิดดี’ และ ‘ลงมือทำ’ ด้วย

‘คิดดี’ หมายถึงว่า ทำให้มันดีขึ้นกว่าเดิม สะดวกสบายขึ้น ประหยัดเวลาหรือลดต้นทุนก็ได้
แต่ถ้าทำแล้ว ไปสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น อันนี้ไม่เข้าข่าย ‘คิดดี’ นะครับ
แต่จะเป็น ‘เอาดีใส่ตัว’ เสียมากกว่า

ฉะนั้น อย่าได้แปลกใจที่บล็อกนี้ จะเขียนถึงธุรกิจใหม่จากไอเดียแปลกๆ อยู่เสมอๆ
แม้บางเรื่อง อาจดูประสบความสำเร็จยากซะหน่อย แต่อย่างน้อยก็ช่วยสร้างความตื่นเต้นให้ชีวิต หรือไม่ก็เป็นแนวทางในการคิดขั้นต่อไป เหมือนที่ ‘โธมัส เอดิสัน’ อธิบาย ตอนที่ยังผลิตหลอดไฟไม่สำเร็จ

ลองคิดดูซิครับ ถ้าวันหนึ่งพระเจ้า(หรืออะไรก็แล้วแต่) กดปุ่ม pause ให้มนุษย์หยุดคิด แล้วเราต้องเผชิญอยู่กับสิ่งเดิมๆ
มันจะน่าเบื่อแค่ไหน?

ฉะนั้น เราต้องช่วยกันคิดดี และลงมือทำ
หรือถ้าคิดไม่ออก ก็ลองไปร่วมแจมกับโครงการนี้เลย ชื่อว่า
“โครงการ 10 ยกกำลัง 100″ ของกูเกิ้ล ที่เปิดรับความคิดสร้างสรรค์ดีๆที่จะช่วยให้สังคมน่าอยู่ขึ้น

ผมทราบข่าวช้าไปหน่อย เลยไม่ได้ชวนเพื่อนๆเขียนเสนอไอเดียส่งไปให้กูเกิ้ล เพราะตอนนี้ปิดรับสมัครไปแล้ว แต่ถึงจะไม่ได้เป็นผู้แข่งขัน เราก็เป็นผู้ตัดสินได้

กติกาก็คล้ายๆการเชียร์ AF นั่นแหละครับ คือ เราโหวตเลือกไอเดียที่เราชอบ
โดย 5 ไอเดียสุดยอด จะได้รับเงินสนับสนุนจากกูเกิ้ล 10 ล้านดอลลาร์ เพื่อไปทำให้โครงการเป็นจริงขึ้นมา

ขณะนี้ทีมงานกูเกิ้ลกำลังคัดกรองความคิดที่ส่งเข้าประกวดให้เหลือ 100 ไอเดีย เพื่อนำมาให้สาธารณชนได้โหวตในวันที่ 27 มกราคม 2009

อย่าลืมไปลงทะเบียนทิ้งไว้นะครับ
แล้วต้นปีหน้า เรามาลุ้นกัน
…ว่าแต่ 10 ยกกำลัง 100 ได้เท่าไร???

ภาพจาก superforest.org

Add comment October 28th, 2008