พูดถึง “เป้า” (คนละอันกับที่อยู่ใต้สะดือนะครับ) ปีนี้หลายคนอาจต้องท้อ
เพราะผ่านไปแล้วครึ่งปี มีอันต้องปรับเป้ากันใหม่
ปรับลงนะครับ ไม่ใช่ปรับขึ้น
ยอดขายไม่เข้าเป้า ลูกค้าลดลงกว่าเป้า กำไรน้อยกว่าเป้า เหล่านี้ทุกบริษัทเลี่ยงไม่พ้น

หลายบริษัทจึงต้องประเมินตัวเองใหม่ ก่อนจะปรับลดเป้าหมายการเติบโตในปีนี้
ที่ปรับลด ก็เพื่อให้มันสมจริง และเป็นไปได้
เพราะถ้าลูกค้าหดหาย แต่เจ้านายยังตั้งเป้าโต 10% แบบนี้ก็บั่นทอนกำลังใจคนทำงานมากเกินไป

เหมือนเชียร์ทีมฟุตบอลไทยให้ได้ไปบอลโลก
ไม่ใช่ดูถูกนะครับ แต่มันคงจะไม่เกิดขึ้นภายใน 3 ปี 5 ปีนี้หรอก
ต้องปรับเป้ากันใหม่!

กลับมาที่ “เป้า” ทางธุรกิจกันต่อ
ผมเชื่อว่ายังมีนักสู้ผู้ไม่ยอมแพ้ในสังเวียนธุรกิจอีกมากมาย
แทนที่จะลดเป้า เขาก็ต้องหาทางออกอื่น

หนทางเดียวที่พอจะดึงเงินออกจากกระเป๋าลูกค้าได้ ในช่วงอารมณ์บ่จอยกับเศรษฐกิจและการเมือง ก็คือ เอาของใหม่มาล่อ
ต้องไม่ลืมนะครับว่า นิสัยชอบลอง เป็นของธรรมดาที่ติดมากับมนุษย์ (ผมหมายถึงผู้คนทั่วไป ที่ยังตัดกิเลสไม่ได้นะครับ)

“ลองทำอะไรใหม่ๆ ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย” น่าจะเป็นคติของคนที่เลือกจะลุยต่อ โดยไม่ขอลดเป้า

เพื่อให้เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมือง ผมจึงนำตัวอย่างนี้มาฝากกัน
จำชาย 3 คนในชุดทหาร มาอ่านแถลงการหยุดยิงเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ได้ไหมครับ?
จู่ๆก็มาออกช่อง 5 บอกว่าจะเลิกป่วนภาคใต้ ดูแล้วน่าเชื่อได้ไหมนี่? แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นครับ เพราะขณะนี้ ชายทั้ง 3 คน ได้หนีออกจากประเทศไทย ไปเปิดร้านอาหารในต่างประเทศแล้ว
โดยให้พนักงานในร้าน แต่งกายในชุดทหาร
ตั้งชื่อร้านว่า Buns and Guns เป็นร้านอาหารฟาส์ตฟู้ดส์ ขายแซนวิซ ขนมปัง
บรรยากาศร้าน มองเผินๆ จากภายนอก นึกว่าขายอาวุธสงคราม
และแน่นอนว่า ชื่อเมนู ก็เป็นบรรดา อาวุธ ระเบิด

ร้านอาหารทั่วไปเขาจะเปิดเพลงประกอบ แต่ร้าน Buns and Guns นี้ เปิดเพลงก็ไม่ได้ เดี๋ยวผิดคอนเซ็ป ดังนั้นเขาจึงเปิดเสียงระเบิด เสียงปืน เสียงรถถัง เป็นซาวด์ประกอบการนั่งทาน

น่าซื้อแฟรนไชส์มาเปิดในบ้านเราไหมครับ?
เอามาเปิดแถวไหนดี?

อ้อ ตัวอย่างที่เล่ามาข้างต้นทั้งหมด เป็นเรื่องโกหกครับ!!!
ชาย 3 คน เป็นใคร? อยู่ที่ไหน? ผมไม่ทราบหรอก ทราบแต่ว่าร้าน Buns and Guns มีอยู่จริง ใครอยากลองชิม เชิญได้ที่กรุงเบรุต เลบานอนครับ