“คนที่ไม่ใช่แฟน ทำแทนทุกเรื่องไม่ได้ หน้าที่ตามฐานะใจ ห้ามเดินก้าวล้ำเส้นแฟน…ภาระในเขตอ้อมแขน ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้…”
นี่เป็นท่อนหนึ่งของเพลง “ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้” นักร้องชื่อ “ตั๊กแตน ชลดา”
ผมไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้หรอกครับ เนื้อเพลงก็มาค้นจาก google อีกที และก็ยังไม่รู้ว่าคุณตั๊กแตน ชลดา นี้หน้าตาอย่างไร
เพลงนี้ติดหูง่าย ผมว่าดาวน์โหลดริงโทนคงได้เยอะ เพลงสมัยนี้แต่งท่อนฮุกดีๆ ทำเงินได้สบาย
เนื้อเพลงอาจฟังรื่นหู แต่ถ้าอยู่ในวงการค้าปลีกต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับเพลง
นี่คือกลยุทธ์ง่ายๆแต่เป็นพื้นฐานของธุรกิจค้าปลีกสมัยนี้
อันที่จริง ไม่ใช่เฉพาะธุรกิจค้าปลีกหรอกครับ ที่ต้องบริหารธุรกิจ โดยคิดสวนทางกับเพลงนี้
หากแต่ผมเห็นว่า กิจการค้าปลีกดูจะปรับตัวได้มากกว่าใคร
หลังการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นต้นมา นับเวลาได้เกินสองร้อยปี ผู้ผลิตหรือซัพพลายเออร์ จะมีความได้เปรียบเป็นอย่างมาก
แต่พอโรงงานเริ่มมีมาก ปริมาณการผลิตออกมาเยอะ แต่ร้านค้ายังมีไม่มากพอ อำนาจก็เริ่มเปลี่ยนมือไปอยู่กับ “พ่อค้าคนกลาง” เพราะเป็นคนกระจายสินค้า
ยุคนี้ผู้บริโภคจะเสียเปรียบมากเนื่องจากร้านค้ามีน้อย ทางเลือกที่จำกัดทำให้ต้อง “จ่ายแพง”
เมื่อชุมชนเริ่มเจริญ การพัฒนาเมืองขยายตัว ร้านขายสินค้ามีมากขึ้น
อำนาจของพ่อค้าคนกลาง ที่ทำหน้าที่ขายส่ง เริ่มหมดบทบาท เพราะผู้ผลิตสามารถส่งตรงไปยังร้านขายปลีก
จะเห็นว่า “อำนาจ” มีการเปลี่ยนมือมาโดยตลอด
ไล่เรียงตั้งแต่ ผู้ผลิต, พ่อค้าคนกลาง, ผู้ค้าส่ง และผู้ค้าปลีก
แต่จากนี้ไป การเมืองใหม่จะเกิดขึ้น เอ้ย! ไม่ใช่ครับ
อำนาจทางธุรกิจจะเปลี่ยนไป
เพราะผู้เป็นใหญ่คือ “คนจ่ายเงิน”
ใครเอาชนะใจคนจ่ายเงินได้ ก็จะประสบความสำเร็จทางธุรกิจ
การทำวิจัยตลาด ศึกษาลงลึกแบบ Focus group [...]