Archive for » May, 2007 «

 

นั่งดูการถ่ายทอดสดคดีประวัติศาสตร์ของประเทศ แล้วอดสงสัยไม่ได้ว่า
“ทำไมบางพรรคถูกยุบ? ทำไมบางพรรคไม่ถูกยุบ?”
เออ! พูดเล่นครับ แค่อยากเกาะกระแสเฉยๆ
ขลุกขลิกไม่ถนัดเรื่องการเมืองเท่าไร  

แต่ผมสงสัยว่า “เขาไม่หิวน้ำ เขาไม่ปวดท้องฉี่ กันบ้างเลยเหรอ?”
ทั้งตุลาการรัฐธรรมนูญ และผู้แทนพรรค เห็นนั่งฟังกันหลายชั่วโมง
(หรือเขามีพักเบรคให้เข้าห้องน้ำ แต่ผมไม่เห็น)

ผมไม่ได้ดูตลอดหรอกครับ
แต่คอยสังเกตุจากจำนวนหน้ากระดาษของท่านตุลาการ พอเห็นว่าเหลือน้อย ค่อยมานั่งฟังตอนใกล้จบ
ของประชาธิปัตย์ ได้ข่าวว่า 80 กว่าหน้า
แต่ของไทยรักไทย เยอะกว่า ปาเข้าไป 100 กว่าหน้า
ช่วงท้ายๆ เห็นคุณจาตุรนต์ นั่งบิดไปมา จะว่าลุ้นกับคำตัดสินก็ได้ แต่ผมเดาว่า ปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำมากกว่า (ฮา)

พูดถึงน้ำดื่ม วันนี้มีเครื่องดื่มไอเดียเจ๋งมาฝาก
ที่เจ๋ง คงไม่ใช่ “ตัวน้ำดื่ม” หรอกครับ แต่เป็น “ยี่ห้อ” และ “โลโก้” ต่างหาก
เขาตั้งชื่อได้โดนใจวัยรุ่นทีเดียว
มีอย่างที่ไหน ตั้งชื่อแบรนด์ว่า “Anything” กับ “Whatever”
แถมสัญลักษณ์ก็เป็นเครื่องหมายคำถาม
เป็นกลยุทธ์สร้างความสงสัยให้ลูกค้า
เมื่อสงสัย ก็ต้องหาคำตอบ ตามประสาวัยรุ่น ทุกอย่างมันต้องเคลียร์
“เอะ! มันคืออะไร”
“ทำไม มีแต่รูป question mark”
“ไหน ลองชิมสักกระป๋องซิ”
“อ๋อ! มันคือโคล่านี่เอง”

ครับ  “Anything” ก็คือเครื่องดื่มโคล่าอัดลมนั่นเอง แต่เขามีให้เลือกมากถึง 6 รสชาติ ทั้ง Lemon, Apple, Fizz up, Cloudy Lemon และ Root beer
ส่วน “Whatever” เป็นเครื่องดื่มไม่อัดลม หรือที่เรียกว่า Non-carbonate soft drink ซึ่งก็มี 6 รสชาติเช่นกัน ทั้ง Ice Lemon Tea, Peach Tea, Apple Tea และ Chrysanthemum Tea

แต่ตั้งชื่อแบบนี้ ก็สร้างความหวาดเสียวให้กับพนักงานขายในร้าน
เพราะถ้าลูกค้าหน้าดุๆ เดินเข้ามา แล้วพูดเสียงดัง

“Can you give me Anything?”

เด็กร้านก็นึกว่าโดนปล้นซิครับ
“ซวย อิ๊บอ๋าย มันจะเอาอะไรว่ะเนี่ย!”

 

“ถูกทุกวัน”
“ถูกจริงๆ”
“ถูกที่สุด”
“เราขายถูกกว่า”
“โคตรถูก โคตรบิดา โคตรมารดาถูก ถูกกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว”

(เออ! ประโยคสุดท้ายนี้ ผมได้ยิน ขณะเดินผ่านร้านค้าแถวๆหอนาฬิกา ในตลาดนัดจตุจักร)
การขายราคาถูก จัดเป็นกลยุทธ์พื้นๆ ที่หลายร้าน นำมาใช้เรียกลูกค้า
ยิ่งอยู่ในภาวะเศรษฐกิจขาลงแบบนี้ด้วยแล้ว เรื่องราคาสินค้า เป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว
จึงไม่แปลก ที่กลยุทธ์นี้ ใช้ได้ดี ไม่มี Expired date

แต่การจะพิสูจน์ให้ลูกค้า เชื่อว่า “ขายถูกกว่าที่อื่น” เป็นงานที่หินจริงๆ
บางที การพิสูจน์ความในชั้นศาล ว่าไม่ได้ทำผิด อาจจะง่ายกว่าด้วยซ้ำ (เอ้า ว่าไปนั้น)

ที่ชัดเจนที่สุด เท่าที่เคยเห็น
คงจะเป็น การเอาสินค้าใส่รถเข็น มาวางโชว์ตรงทางเข้า แล้วบอกว่า “ทั้งคัน ราคาเท่าไร” เทียบกับห้างอื่น “ทั้งคัน แพงกว่า”
กับโฆษณา ที่มีการย่องไปสืบราคาห้างอื่น แล้วโทรแจ้งยืนยันราคา ว่าถูกกว่าแน่นอน

ผมเคยคุยเล่นๆกับเพื่อนว่า น่าจะมีคนเว็บเปรียบเทียบราคา ให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย
ไม่คิดว่า สิ่งที่คิดจะเกิดขึ้นจริง
ผู้ค้าปลีกรายนี้ คือ Tesco ในอังกฤษ
ทำเว็บไซด์ Price Check ขึ้นมาเปรียบเทียบราคาให้ลูกค้าเห็นกันชัดๆ

ล่าสุดที่ผมเข้าไปดู เขาแสดงการเปรียบเทียบราคา ในรอบวันที่ 21-23 พฤษภาคมที่ผ่านมา กับร้าน ASDA (ในเครือ Wal-Mart), Sainsbury’s และ Morrisons 
เขากล้าแสดงข้อมูลทั้งในภาพสรุปรวม และเปรียบเทียบตัวต่อตัว

เช่น ในภาพรวม ของเขาถูกกว่า ASDA 1,427 รายการ ขายราคาใกล้เคียงกัน 5,031 รายการ และขายแพงกว่า 813 รายการ
แต่ถ้าเทียบกับ Sainsbury’s เขาขายถูกกว่า 3,927 รายการ และขายแพงกว่าเพียง 444 รายการ

หากอยากจะรู้ราคาของสินค้าแต่ละตัว ก็คีย์ชื่อสินค้าแล้วกดปุ่ม compare จากนั้น รายการสินค้าพร้อมราคาขาย ของแต่ละห้าง ก็แสดงพรึบเต็มหน้าเว็บไซด์

คราวนี้ จะได้รู้กันว่า พวกที่ชอบเกทับ (คนละอย่างกับ เกย์ทับ นะครับ) จะเอาอะไรมาอ้าง?