ช่วงปีใหม่แบบนี้ หลายคนคงได้รับโบนัสก้อนโต หลายคนคงให้เงินขวัญถุงกับเด็กๆ งั้นเรามาคุยเรื่องเงินๆ กันดีกว่า เรื่องที่ไม่ค่อยจะเข้าใครออกใคร

ตอนเด็กๆ เรามักจะมีกระปุกออมสินไว้ให้หยอดเหรียญ ประหยัดค่าขนมมาเก็บสะสมเพื่อซื้อของที่อยากได้ พอเงินเต็มกระปุก ก็ทุบมาซื้อของ ตอนเวลากระปุกแตกเห็นเงินเหรียญกระจายอยู่เต็มหน้า อู้หู้! ไม่น่าเชื่อว่าจะเก็บเงินได้เยอะขนาดนี้
ครับ! มันเป็นความภาคภูมิใจของเด็กๆในวัยนั้น
แต่แปลกนะครับ นิสัยแบบนี้ Shelf Life สั้นเหลือเกิน มันไม่ติดตัวมาถึงตอนที่เราทำงานหาเงินได้เอง

ภาพของกระปุกออมสิน รูปช้าง กระต่าย เสือ หมู และเหล่าสัตว์ต่างๆ ตอนนี้หาดูยากแล้วครับ ผมลองไปเดินดูที่สวนจตุจักร ก็ไม่เห็นมี อาจเป็นเพราะยังไปไม่ถูกแหล่ง แต่เชื่อว่ายังมีขายแน่นอน แต่ชักไม่แน่ใจว่า พ่อแม่สมัยนี้ ยังนิยมซื้อให้เด็กหรือเปล่า

ไม่เป็นไรครับ ถ้ากระปุกรูปสัตว์ที่ทำจากเซรามิกหรือปูนขาวทาสี มันดูไม่ทันสมัยกับเด็กยุคนี้ ผมมีกระปุกแบบใหม่ที่ Cool สุดๆ จากอเมริกามาเป็นตัวอย่าง เผื่อใครจะทำขายในไทย

ลุงแยงกี้ เขาเอาใจเด็กๆด้วยการทำกระปุกใส ตรงฝามีเครื่องสแกนอ่านประเภทเหรียญ และมีหน้าปัดบอกจำนวนที่มีในกระปุก หยอดปุ๊บ ตัวเลขขึ้นปั๊บ แบบนี้ก็จูงใจให้เด็กอยากหยอด ส่วนเด็กโตขึ้นมาหน่อย หรือคนมีฐานะ เขาก็ทำออมสินเป็นตู้ ATM ให้เก็บทั้งแบงก์และเหรียญ แถมยังกดเงินออกมาใช้ได้ แต่ต้องมีรหัสนะ เหมือน ATM จริงๆเลย
เวลาเก็บเงิน ตัวเลขก็จะเพิ่ม ตอนถอนมาใช้ตัวเลขก็จะลด เป็นการฝึกนิสัยให้เป็น entrepreneurship ตั้งแต่เด็ก

ผมเองก็เก็บเงินไม่ค่อยอยู่ เลยพยายามไถ่บาปด้วยการสอนเด็กๆให้รู้จักออม (แต่ก็ต้องภาวนาไปด้วยว่าอย่าย้อนถามนะ) เผื่อว่าในอนาคตประเทศของเราจะมีเงินเพียงพอ ไม่ต้องพึงเงินลงทุนจากต่างชาติ

ภาพจาก Discovery Channel Store