หลายคนต้องเคยได้ยินสำนวน Love me love my dog แน่ๆ
อย่างน้อยก็ตอนสมัยหนุ่มสาว ที่เริ่มมีความรัก และอยากเป็นเจ้าของใครสักคนหนึ่ง
สำนวนนี้จะช่วยเตือนให้เข้าใจว่า ถ้าจะจีบสาวสักคน มันไม่ได้หมายความว่า จะโฟกัสไปที่เจ้าหล่อนคนเดียว
แต่… จะต้องนึกถึงสิ่งที่เจ้าหล่อนรักด้วย ซึ่งอาจเป็นสุนัข แมว นกแก้ว จระเข้ ก็ตาม หรือแม้แต่สิ่งอื่นๆที่ไม่มีชีวิต

การที่ฝรั่งใช้สำนวนแบบนี้ น่าจะตีความได้ว่า สุนัขเป็นสัตว์เลี้ยงที่ใกล้ชิดกับคนเรามากที่สุด จึงให้เครดิตกับสุนัขมากขนาดนี้
ไม่อย่างนั้น สำนวนคงเปลี่ยนเป็น Love me love my rat
แม้ในความเป็นจริง จะมีสัตว์เลี้ยงอื่นๆที่เป็นที่ชื่นชอบเหมือนกัน ไล่เรียงตั้งแต่ แมว นกแก้ว ไปจนถึงสัตว์เลี้ยงคลานแปลกๆที่มันไม่น่าจะเป็นเพื่อนมนุษย์ได้เลย แต่ก็มีคนนำมาเลี้ยง

ความรักที่คนเรามีให้สัตว์เลี้ยงนั้นมีหลายระดับ
แบบแรก คือ ‘รักนะแต่ไม่แสดงออก’ คนกลุ่มนี้ไม่ได้เกลียดสัตว์เลี้ยงครับ แต่ไม่อยากเลี้ยงไว้เอง ด้วยเหตุผลต่างๆนานา
แบบที่สอง คือ ‘รักร่วมฯ’ ไม่เกี่ยวอะไรกับรถร่วมฯนะครับ
รักร่วมฯในที่นี้เป็นอาการของคนรักสัตว์ เวลาเจอสุนัขเพื่อนบ้านก็เข้าไปเล่นด้วย แต่ไม่ขอเลี้ยงไว้เอง เพราะไม่มีพื้นที่และเวลาดูแล
อาการรักร่วมฯนี้ต้องแสดงออกให้พอดีนะครับ ถ้ารักมากไป แอบให้อาหารสุนัขเพื่อนบ้าน อาจมีทะเลาะกันได้

แบบที่สาม คือ ‘รักมากมาย’ จัดที่นอนที่กินให้เป็นเรื่องเป็นราว และพาออกไปเที่ยวไปทำธุระนอกบ้านด้วยบ่อยๆ
ไม่เว้นแม้แต่เวลาไปหาหมอ ไปทานข้าวกับเพื่อนๆ ไปซื้อของใช้เข้าบ้าน ไปร้านวีดีโอ
แต่การพาเพื่อนรักต่างสายพันธุ์ไปใช้ชีวิตนอกบ้าน ก็ไม่ใช่เรื่องสะดวกสักเท่าไร บางครั้งจับน้องหมาแต่งตัวเสียดิบดี พอไปถึงร้าน

“ที่นี่ไม่ให้นำสัตว์เลี้ยงเข้ามาค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ”
“นัดเพื่อนไว้หรือคะ เดี๋ยวจะเดินไปบอกเพื่อนให้ค่ะ”
แม้จะเข้าไปหาเพื่อนแป๊บเดียวก็ไม่ได้ งานนี้เซ็งทั้งเจ้าของ เซ็งทั้งสุนัข!

เมื่อถูกกระชับพื้นที่ ต่อแต่นี้เวลาจะพาสัตว์เลี้ยงออกไปไหน เจ้าของก็ต้องเช็คข้อมูลก่อน
“เอ… แบบนี้น่าจะมีใครรวบรวมรายชื่อร้านอาหาร ร้านต่างๆที่ต้อนรับน้องหมานะ”
มีแล้วครับ! แต่เป็นที่ต่างประเทศ เขาจัดทำเป็นเวบไซด์รวบรวมรายชื่อสถานที่ต่างๆ ที่สุนัขเข้าไปแจมกับเจ้าของได้
รายชื่อนี้แบ่งเป็นหมวดหมู่ทั้ง ภัตตาคาร บาร์ สวนสาธารณะ รถโดยสาร
นอกจากเช็คข้อมูลในหน้าเวบไซด์ เจ้าของน้องหมายังสามารถเช็คแผนที่ร้านจากมือถือได้อีกด้วย

ในเมืองไทยก็มีคนรักสุนัขอยู่ไม่น้อยนะครับ
ดูจากอาหารสุนัขที่วางขายหลายยี่ห้อ หลายรสชาติ ก็แปลว่าตลาดใหญ่ทีเดียว
นี่เป็นอีกหนึ่งโอกาสทางธุรกิจที่รอคนคิดทำรายชื่อสถานที่ dog-friendly locations

ใครได้ฟังเพลง ‘ฟังลูกเดียว’ ของบอยด์ โกสิยพงษ์ ในอัลบั้ม Boyd-Nop ที่ได้นักร้องหนุ่มเสียงดี สองคนมาร้องโต้ตอบกัน รับรองต้องชอบแน่ๆ โดยเฉพาะคุณผู้หญิง
ผมเองก็ได้ฟังเพลงนี้ จาก ผบ.ทบ.

เนื้อเพลงเป็นแบบพี่สอนน้องครับ เพื่อให้รู้รหัสลับภาษาของผู้หญิง
ยกตัวอย่างเช่น
ถ้าพูดว่า “ยังไงก็ได้” ความหมายคือ “ไม่โอเค”
หากพูดว่า “ไม่รู้สิ” แปลว่า “ยังไม่ดี”
ถ้าเธอไม่ตอบ ก็ต้องรู้ว่า เธอไม่ชอบ
แต่ถ้าไม่พูด นั่นก็บ่งบอกว่า อย่าเพิ่งยุ่งได้ไหม
หากเธอบอกว่า “แล้วแต่เรา” นั่นแปลว่า “แล้วแต่เธอ”

และที่สำคัญ อย่าพยายามแก้ปัญหาเวลาที่เธออยากระบาย
สิ่งที่ควรทำคือ เป็นผู้ฟังที่ดี
…’ฟังลูกเดียว’ จึงเหมาะกับชื่อเพลงนี้ยิ่งกว่าชื่อไหนๆครับ

สาวๆชอบใจ เพราะได้เพลงที่มีเนื้อหาแทนความรู้สึก
ส่วนหนุ่มๆฟังแล้ว “เฮ้ย! ทำไมมันตรงกับชีวิตตรูขนาดนี้ว่ะ”

นอกจากได้รหัสลับไปใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว
เพลงของคุณบอยด์ ทำให้ผมนึกถึงเวลาอ่านแบบสอบถามงานวิจัย
ด้วยความเกรงใจ และไม่เข้าข้างใครเป็นพิเศษ คนไทยจึงมักตอบคำถามแบบกลางๆ
“โปรดระบุระดับความพึงพอใจในเรื่องเหล่านี้
1. รสชาติ
2. บรรจุภัณฑ์
….”
หากตัวเลือกให้ระบุคะแนน ระหว่าง 1 ถึง 5
ส่วนใหญ่ก็กรอกเลข 3 ครับ
‘ชอบ’ กับ ‘ไม่ชอบ’ เท่าๆกันเลย เป็นกลางจริงๆ!

แต่…พอได้ฟังเพลงนี้ ผมเริ่มมีความกระจ่างมากขึ้น ว่าคำตอบจริงๆมีการเลือกข้างกันอยู่แล้ว
ส่วนเรื่องการระบายความรู้สึก หากเป็นการทำมาค้าขาย ผมคิดต่างครับ! การฟังอย่างเดียวไม่พอ มันต้องลงไม้ลงมือด้วย
ผมหมายถึง จัดการอะไรสักอย่าง เพื่อให้บริการดีขึ้น
การที่ลูกค้าบ่น ก็แปลว่า ต้องการให้ปรับปรุงบริการให้ดีขึ้น
นี่แสดงว่า ลูกค้ารักนะครับ
ถ้าไม่ชอบ เขาก็ไม่บ่นกันหรอก

พจนานุกรม ฉบับขลุกขลิก
“บ่น คือ คำแนะนำปรับปรุงบริการ ที่ใช้ภาษาพูดและภาษาท่าทาง เอาจริงเอาจังเกินไปหน่อย”

แต่พนักงานร้านส่วนใหญ่ ไม่กล้านำการ ‘บ่น’ ไปบอกเจ้านาย
เพราะคิดว่า “เดี๋ยวตรูก็โดนด่าอีกรอบ”
จาก ‘ลูกเดียว’ กลายเป็น ‘สองลูก’ โดนทั้งลูกค้าบ่นและเจ้านายด่า
แถมบางกิจการ ไม่หยุดแค่ ‘สอง’ มี ลูกที่สามลูกที่สี่ ตามมาอีก ทั้งอาซ้อ อาม่า ผสมโรงกันทีเดียวเชียว

หารู้ไม่ว่า การเก็บงำความลับนี้ไว้ จะเป็นอันตรายในวันถัดไป และถ้าสะสมไว้นานจนเรื้อรัง อาจทำให้กิจการพังได้
การเปิดใจรับฟังคำ ‘บ่น’ จึงเป็นคุณสมบัติพื้นฐาน ของกิจการที่จะประสบความสำเร็จ
เข้าร่วม Facebook เชิญทางนี้ครับ