หากเปรียบเทียบกับบ้านเมืองอื่น ผมว่าในเมืองไทยเรา จับเอาสิ่งที่อยู่รอบตัวมาทำป้ายโฆษณาได้เยอะมากๆ
แต่เป็นการเยอะด้วยจำนวน ยังขาด “ความเนียน” ในการนำเสนอ
“ความเยอะ” ทำให้รกตา จนบางครั้ง ทัศนคติต่อแบรนด์นั้นอาจเปลี่ยนไป
เพื่อนคนหนึ่งของผม สวมวิญญาณนักต่อต้านแบรนด์(บางยี่ห้อ)
ด้วยสาเหตุที่ว่า โฆษณามาคั่นถ่ายทอดสดฟุตบอล ตอนที่กำลังลุ้นลูกเตะมุม
อันที่จริง ต้องขอบคุณสินค้านั้นถึงจะถูก ที่ทำให้ได้ดูถ่ายทอดสด แต่ความผิดพลาดของคนตัดต่อรายการที่จะแทรกโฆษณา ทำให้การเสียเงินเป็นสปอนเซอร์ส่งผลในทางตรงข้าม
ป้ายบนตึก, ผนังบ้าน, รถเมล์ทั้งคัน และเสารถไฟฟ้า ก็มีป้ายโฆษณาแปะอยู่ แต่มีอยู่สถานที่หนึ่ง ที่ต้องแปลกใจว่า ทำไมไม่เอามาสร้างเงิน
นั่นก็คือ ลานจอดรถในห้างฯนั่นเอง
ลานจอดรถในห้างฯทั่วไป ส่วนใหญ่ก็จะเป็นสีปูน คือไม่ได้แต่งแต้มเติมสีมากนัก ดังนั้นทุกชั้นจึงเหมือนกันหมด
มีทางเดียวที่จะจำตำแหน่งจอดรถได้ คือ “รหัสเสา”
แต่ถึงอย่างไร ก็มีเผลอลืมกันบ้าง
ตรงกันข้าม ถ้าแปลงเป็นป้ายโฆษณา ก็น่าจะทำให้คนขับจำที่จอดรถได้แม่นขึ้น
แต่ขอเน้นว่า ทำแบบสวยๆ ไม่ hard sale
อ้อ! และควรจะเลี่ยงป้ายหาเสียงการเมือง ประเภทเช่ารถเมล์ NGV อย่าได้โผล่มาเชียวนะครับ เดี๋ยวลูกค้าหมดอารมณ์ช็อปปิ้ง
ถ้านึกไม่ออก ก็ไปดูตัวอย่างที่ carspaze.com
อ่านข่าวหนังสือพิมพ์วันนี้
‘แพนด้าน้อยเริ่มซน น้ำหนักเพิ่มขึ้น’
‘จีเอ็มล้มละลาย’
‘บาร์ซ่าพร้อมทุ่ม 45 ล้านยูโร ดึงเชส ฟาเบรกาส กลับถิ่น’
ข่าวคนละเรื่อง แต่มันคือเป็นเรื่องเดียวกัน
ทำไมผมจึงพูดอย่างนั้น?
รู้สึกไหมครับ ว่าโลกใบนี้ มันเอียงๆ
ไม่ได้แปลว่า สองมาตรฐาน เหมือนที่นักการเมืองชอบพูดกันนะครับ
แต่มันเป็นการเอียง เพราะผู้บริโภค กำลังปรับตัวต่างหาก
กูรูหลายสำนักบอกว่า เศรษฐกิจแย่ ประชาชนมีรายได้น้อย ต้องใช้จ่ายประหยัด
ยอดขายบ้าน ขายรถ และสินค้าจิปาถะทั่วไป ดึงลงไม่เป็นท่า จนบริษัทยักษ์ใหญ่ล้มละลายอย่างคาดไม่ถึง ซึ่งจีเอ็มก็คือรายล่าสุด และก็อาจไม่ใช่รายสุดท้ายด้วย
ภาพกลับกัน
วันที่ 27 พฤษภาคมที่ผ่านมา ณ เมืองโรม่า แฟนบอลหลายหมื่นคน แห่เข้าชมนัดชิงชนะเลิศ ถ้วยแชมป์เปี้ยนลีก
ราคาตั๋วแสนแพง การเดินทางแสนไกล แต่แฟนบอลพันธุ์แท้ก็อยากไปมีส่วนร่วม
ไม่นับแฟนบอลทางไกล ที่ยอมจ่ายตังค์ซื้อตั๋วปี ดูผ่านทีวีตลอดฤดูกาล
ฟุตบอลจึงเป็นหนึ่งในธุรกิจสมัยใหม่ ที่มีโอกาสทำเงินอีกเยอะ (เออ.. ผมไม่ได้พูดถึงการบริหารนะครับ ต่อให้มีทีมดัง แต่ถ้าบริหารแย่ มันก็ขาดทุนได้เหมือนกัน แต่ที่บอกว่ามีโอกาสทำเงิน เพราะเป็นธุรกิจที่มี demand) จนทำให้บางทีม กล้าทุ่มซื้อตัวนักเตะในราคาที่แพง พอๆกับซื้อธนาคารบางแห่ง(ที่เพิ่งล้มหมาดๆ)ได้เลย
ผมเจอคำถามกวนๆ จากอาจารย์ที่สนิทกันท่านหนึ่งว่า
“ปีหนึ่งคุณซื้อรถกี่คัน”
เออ… เปลี่ยนคำถามดีกว่าไหมครับ มันน่าจะเป็น กี่ปี่ซื้อรถ [...]