Archive for the Category »go digital «

ตอนได้ยินคำว่า GoogleWave ครั้งแรก ผมนึกว่ากูเกิ้ลจะทำรายการวิทยุของตัวเองซะอีก
แหะๆ เป็นการคิดของคนยุค Green Wave ครับ
ฟังคลื่นนี้ตั้งแต่ กระแสลดโลกร้อนยังไม่เกิดในประเทศไทย
เล่าแบบนี้ก็พอเดาอายุกันได้เลย

ต้องชมคนตั้งชื่อคลื่น 106.5 นะครับ เพราะนับว่ามีวิสัยทัศน์มากๆ
มองการณ์ไกลได้ไกลๆจริง เหมือนหยั่งรู้อนาคต
เพราะหากเลือกสีผิด จากเขียวกลายเป็น เหลืองหรือแดง คลื่นแห่งนี้คงต้องเปลี่ยนสไตล์การจัดรายการ
“จริงไหมครับพี่น้อง!!!!”
“ไช่ ไม่ใช่พี่น้อง!!!”

หลังจากดูหนังตัวอย่างที่กูเกิ้ลปล่อยออกมาเรียกน้ำลาย ก็พอจะเดาได้ว่า ของเล่นออนไลน์ชิ้นใหม่จะฮิตแน่ๆ
ทำไมผมถึงกล้าฟันธงขนาดนั้น
หากไล่เรียงดูเครื่องมือหรือรูปแบบการสื่อสารที่เกิดใหม่ๆในช่วงไม่กี่ปี
ไม่มีชิ้นไหนที่คนไทยจะไม่เห่อ!

E-Mail, ICQ, MSN, Blog, Hi5, MySpace, Facebook, Twitter เหล่านี้ฮิตในเมืองไทยมาแล้วทั้งสิ้น
บ้างก็ยังอยู่ บ้างก็หายไปเพราะมีของใหม่ที่ ‘เหนือกว่า’
โดยสถิติจำนวนผู้ใช้งานเกินหลักล้านทั้งนั้น ทั้งๆที่สยามแดนนี้มีคนใช้เน็ตเพียง 10 กว่าล้านคน

ดังนั้นพอเห็นกูเกิ้ลเตรียมทำแอปพลิเคชั่นสื่อสารแบบใหม่ ที่จะรวมเอาอีเมล, การสนทนาด้วยข้อความ, การเขียนบล็อก,

การแชร์ไฟล์รูปไฟล์วีดีโอ, เทคโนโลยีการแก้ไขข้อความเหมือนในวิกิพีเดีย
ทั้งหมดนี้ เอามายำรวมกัน แล้วมันจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร

ตั้งชื่อว่า กูเกิ้ลเวฟ เพราะ ‘เวฟ’ คือ ห้วข้อเรื่องที่จะสนทนากัน
คนที่เข้ามาเวฟในเรื่องเดียวกัน สามารถคอมเมนท์ได้ทุกพื้นที่ของข้อความ ไม่ใช่ตอนท้ายเหมือนที่เป็นอยู่นี้
การคอมเมนท์ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นข้อความ อาจจะเป็นรูป เป็นวีดีโอคลิปก็ได้

ตอนนี้เขากำลังเร่งพัฒนากันอยู่ คาดว่าอีกไม่นานคงได้สนุกกัน
เผลอๆแอปฯตัวนี้ อาจเป็นมากกว่าของเล่นสนุกๆบนโลกออนโลน์
หน้าตาและการจัดรูปแบบโปรแกรม ที่เน้นการสื่อสารและทำงานร่วมกัน มันช่างละม้ายคล้ายคลึงกับ Lotus netes หรือ IBM Workplace เหลือเกิน
ระบบเพื่อนในลิสต์ ก็สามารถเพิ่ม-แยก ตามลำดับความสำคัญได้อีกด้วย
แล้วแบบนี้ใครจะยอมจ่ายตังค์ซื้อของแพงใช้หละครับ!

นี่เป็นอีกหนึ่งข้อพิสูจน์ว่า ‘ของฟรีในโลก’
ไม่ใช่มีแค่ไป ‘ทานข้าวบ้านเพื่อน!’

แม้ผมจะเห็นด้วยความความคิดของ Chris Anderson ที่มองว่า ของฟรีในโลก
จะเปลี่ยนจาก ‘หลอกว่าฟรี’ ไปสู่ ‘ฟรีจริงๆ’
ทั้งนี้ก็ด้วยอิทธิพลของเทคโนโลยี ที่ทำให้การสื่อสารรวดเร็ว ในราคาที่สุดแสนจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

แต่ผมก็ยังมีความเห็นแย้งนิดๆว่า “ของฟรีที่ว่า อาจจะด้อยมาตรฐานกว่าของเสียตังค์”
เพราะทุกอย่าง มันมี ‘ต้นทุนการผลิต’
อยู่ที่ว่า ใครเป็นคนจ่ายต้นทุนตรงนั้น

สองคำข้างบน เป็นการแปลให้ง่ายในภาษาของผมเอง หาใช่คำพูดของ Anderson
‘หลอกว่าฟรี’ คือ เอาสินค้าฟรีมาเป็นตัวล่อ แต่ลูกค้าต้องจ่ายเงินซื้อสินค้าอื่น อันนี้พบเห็นได้ตามห้างขายสินค้าทั่วไป

ดังนั้น ของที่เห็นว่าฟรีในวันนี้ ก็ไม่แน่ว่าจะฟรีตลอดไปหรือเปล่า
งั้นต้องจับตาพวก Wikipedia, Youtube, Twitter, Facebook และ รถเมล์ฟรี
(แหะๆ อันหลังนี้ ขอแถม ไม่เกียวกับเนื้อหาหรอก)

ไม่ใช่เฉพาะเรื่องต้นทุนอย่างเดียวนะครับ ที่จะเป็นแรงขับให้บรรดาบริการเหล่านี้ต้องหารายได้
แต่บางครั้งถ้าเห็นโอกาสทำเงิน ของฟรีเหล่านี้ก็พร้อมจะเปลี่ยนโมเดลธุรกิจได้

Wikipedia, Facebook และ Twitter ยังไม่มีทีท่า
แต่ Youtube เริ่มขยับตัวบ้างแล้ว
เป็นที่รู้กันว่า พอ Google เข้ามาซื้อกิจการ มีรึที่จะปล่อยให้โอกาสทำเงิน(เพิ่ม)หลุดมือ
การหารายได้เล็กๆน้อยๆจากโฆษณา Adsense ที่อยู่ในหน้าเวบเพจ มันขี้ปะตี๋วเกินไปสำหรับยักษ์ใหญ่

Lions Gate Entertainment Corp., Sony Corp., Metro-Goldwyn-Mayer Inc. Time Warner Inc.’s และ Warner Bros. คือผู้ผลิตหนังรายใหญ่ๆของโลกที่ Youtube ไปคุยด้วยแล้ว
จากนี้ก็ต้องติดตามตอนต่อไปครับ ว่า Youtube จะมาไม้ไหน
เท่าที่แพลมออกมา เห็นว่าจะให้เช่าหนังออนไลน์ หรือจ่ายตังค์ดูหนังได้ทางมือถือ

ผมคาดว่า ‘ให้เช่าหนัง’ น่าจะเป็นอ๊อปชั่นเพิ่ม ส่วนของฟรีจะยังคงมีเหมือนเดิม
เพราะ ‘ของฟรี’ คือ จุดแข็งและจุดขาย ที่ทำให้กูเกิ้ลมีวันนี้