ปริ๊นซ์งานฟรี

ไอเดียธุรกิจ แบบ “ของฟรี” มีมาอัพเดทอีกแล้วครับ
ท่านที่ไม่ชอบของฟรี อดทนอ่านหน่อยนะครับ (แฮะๆ)
ครั้งนี้เป็นไอเดียคล้ายๆกับ tadacopy ของญี่ปุ่น ที่ผมเคยเขียนเล่าไปเมื่อเดือนเมษายน และก็ไม่ต่างจาก freehandads ของอเมริกามากนัก ซึ่งผมก็เพิ่งเขียนไปเมื่อเดือนสิงหาคม

tadacopy ของญี่ปุ่น เป็นการให้ถ่ายเอกสารฟรี โดยมีโฆษณาบนกระดาษเปล่าสีขาว
ส่วน freehandads เป็นสมุดโน้ต สำหรับนักเรียน นักศึกษา ซึ่งก็คล้ายๆของเมืองไทย ที่ซื้อขายกันเล่มละ 10 กว่าบาท
แต่ freehandads ทำออกมาแจกฟรี

แต่กระดาษถ่ายเอกสารและสมุดโน้ต มันจะเข้ายุค เข้าสมัยหรือครับ เพราะเดี๋ยวนี้นักศึกษาเขาหิ้วโน้ตบุ๊ก พก thumb drive กันหมดแล้ว
พูดถึง thumb drive ทำให้นึกถึงสมัยทำวิทยานิพนธ์ปริญญาโท ถ้าเด็กยุคนี้เห็นต้องบอกว่า “บ้าหอบฟาง” แน่ๆ
เพราะผมต้องพกแผ่นดิสก์เป็นกล่องๆ กล่องละ 10 แผ่น
แหม! ทำไปได้

และก็เป็นจริงดังคาดครับ เมื่อนักศึกษากลุ่มหนึ่งในเนเธอร์แลนด์ เขาขยับปรับแต่งไอเดียเสียใหม่
เปิด Printing Station ให้บริการกระดาษพิมพ์งานฟรี สำหรับนักศึกษาของ University of Utrecht’s campus
และเพื่อให้เข้ากับยุค wireless society เขาก็เพิ่มความสะดวกให้นักศึกษามากขึ้น ไม่ว่าจะอัพโหลดไฟล์ไปที่เว็บไซด์ ส่ง email มาให้ปริ๊นซ์ หรือถือ thumb เดินมาปริ๊นซ์เองก็ได้

เนื่องจากงานนี้นักศึกษาคิด นักศึกษาทำ และนักศึกษาใช้ ดังนั้นโฆษณาจึงไม่ฮาร์ดคอร์นัก โดยจะมีหน้าโฆษณาแทรกเป็นระยะๆ 
อาจจะเป็น 5 แผ่นครั้ง หรือ 20 แผ่นจึงจะเจอโฆษณาที อันนี้ขึ้นอยู่กับว่าการ deal กับผู้ลงโฆษณาได้มาแบบไหน

เห็นไอเดียธุรกิจของฟรี จาก 3 ประเทศแล้ว
ใครมีไอเดียอื่น แบบฟรีๆ บ้าง?
เออ! แต่ถ้าเป็น VCD ฟรี ไม่ต้องมาแจกแถวนี้นะครับ

1 comment December 11th, 2007

ใครๆก็ชอบของฟรี

ของฟรีใครๆก็ชอบ
ยิ่งถ้าเป็น “ของ” ที่ต้องใช้ทุกวันด้วยแล้ว ยิ่งดีใหญ่

วันนี้ นำไอเดียธุรกิจ “ของฟรี” มาฝากอีกครั้งครับ
หลายเดือนก่อน ผมได้เขียนถึง tadacopy ในญี่ปุ่น ที่นำไอเดียโฆษณาบนกระดาษถ่ายเอกสาร ไปแจกฟรีตามร้านในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง

ครั้งนี้ ไอเดียก็คล้ายๆกันครับ แต่เป็นฝั่งอเมริกากันบ้าง
เมื่อ freehandads ทำกระดาษจดเล็คเชอร์ แจกฟรีให้กับนักศึกษามหาวิทยาลัยหลายแสนคน

โมเดลธุรกิจนี้ คือ freehandads เป็นคนกลางสำหรับเจ้าของสินค้า ที่ต้องการโฆษณา เจาะกลุ่มนักศึกษา โดยตรายี่ห้อสินค้าของผู้ลงโฆษณา จะปรากฎบนกระดาษทุกแผ่น ที่จะนำไปแจกฟรีตามกลุ่มเป้าหมายที่ต้องการ
ค่าใช้จ่าย ก็ขึ้นอยู่กับจำนวนกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย โดย freehandads มีตัวแทนที่พร้อมจะดำเนินการ อยู่ใน 90 สถานศึกษา ใน 32 มลรัฐ ซึ่งมีจำนวนนักเรียนและนักศึกษากว่า 3.5 ล้านคน

งานนี้ไม่ได้มีแค่กระดาษสีขาว แบบที่เราคุ้นๆกันอยู่เท่านั้น แต่ยังมีอ๊อบชั่นกระดาษสี รวมทั้งกระดาษรีไซเคิล  ให้ผู้ลงโฆษณาได้เลือกใช้ ให้ตรงกับคอนเซ็บของธุรกิจอีกด้วย

แม้จะดูเป็นสื่อเก่าไปหน่อย เมื่อเทียบกับการตลาดยุคใหม่ที่เน้นโฆษณาผ่าน Website และ Blog มากขึ้น แต่การสื่อแบบเก่านี้ ก็ได้ผลไม่น้อยทีเดียว

แต่ถ้านำธุรกิจนี้ มาใช้ในไทย ผมมีคำแนะนำเพิ่มเติมสำหรับผู้ลงโฆษณาครับ!
เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพเต็มที่
ควรเลือกแจกกระดาษนี้ เฉพาะเด็กเรียนหรือมือเล็คเชอร์ประจำห้องก็พอครับ
จากนั้น โฆษณาของท่าน พร้อมเนื้อหาวิชาที่จะต้องสอบ ก็กระจายไปทั่วมหาวิทยาลัย  

3 comments August 26th, 2007

ของฟรี ใครๆก็ชอบ

“ร้านนี้รับถ่ายเอกสารฟรี”

จริงหรือ???
ขยี้ตาสามที แถมหยิกตัวเองอีกครั้ง ว่าสิ่งที่เห็น เป็นของจริงหรือนี่
ไม่น่าเชื่อพอๆกับที่เห็นลิเวอร์พูล บุกไปถล่มพีเอสวี ไอนด์โฮเฟ่น ถึงถิ่น 3-0  เมื่อคืนวาน

ไอเดียแบบนี้ “ถ้าเจ้าของร้านไม่บ้า ก็ต้องใจบุญสุดๆ”
ปรากฎว่าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง เพราะร้านนี้ก็เป็นร้านถ่ายเอกสารปกติทั่วไป
แต่ที่ไม่เหมือนร้านทั่วๆไปก็ตรง “กระดาษที่เขาใช้ถ่ายเอกสาร” ครับ

พูดถึง กระดาษถ่ายเอกสาร หลายคนคงนึกถึง “กระดาษที่ไม่ต้องกรีด” ที่ทำให้แบรนด์ ดับเบิ้ลเอ เป็นรู้จักตั้งแต่นั้นมา แต่กระดาษที่ว่านี้ ต่างจากนั้นอีก

ไอเดียนี้เกิดจากนักศึกษาของ Keio, Chuo และ Hosei ที่เขาเห็นว่า ในหมู่นักศึกษามีการถ่ายเอกสารเป็นจำนวนมหาศาล และนั่นก็เป็นเม็ดเงินที่ร้านถ่ายเอกสารรับไปเต็มๆ และก็หมายถึงเม็ดเงินที่นักศึกษาต่างจ่ายด้วยนั่นเอง
แต่ว่า จะดีกว่านี้มั๊ย ถ้านักศึกษา ซึ่งยังไม่มีรายได้ ไม่ต้องจ่ายตังค์
อ้าว! แล้วใครจะจ่ายให้หล่ะ

แล้วนักศึกษากลุ่มหนึ่งก็ปิ๊งไอเดีย หาสปอนเซอร์มาจ่ายภาระนี้แทน
โดยให้มีโฆษณาของผู้อุปถัมภ์ อยู่ด้านหลังของกระดาษซะ ส่วนอีกด้านก็เป็นกระดาษสีขาว ที่ใช้ถ่ายเอกสารได้ปกติ
ค่าโฆษณาก็อยู่ในอัตรา 400,000 เยน สำหรับการพิมพ์ลงกระดาษ 10,000 แผ่น หรือราวๆ 1 บาทกว่าๆต่อแผ่น
ซึ่งเงินจำนวนนี้ก็เพียงพอ สำหรับจ่ายเป็นค่าหมึกถ่ายเอกสารให้กับร้านที่เข้าร่วมโครงการ แถมเหลือกำไรให้นักศึกษากลุ่มนี้เป็นค่าขนมด้วย นี่คือจุดเริ่มต้น Tadacopy 

แม้จะยังมีให้บริการให้มหาวิทยาลัยไม่กี่แห่ง เพราะเพิ่งเปิดทดลองไปเมื่อเมษาหน้าร้อนปีที่แล้ว แต่กระแสตอบรับเป็นอย่างดี น่าจะทำให้ธุรกิจนี้เติบโตได้ไม่ยากนัก

ไอเดียคล้ายกันนี้ ก็มีในเมืองไทย เพราะเมื่อสมัยเป็นนักศึกษา ผมและเพื่อนก็ใช้วิธีการหาสปอนเซอร์ มาทำสมุดขาย แม้รายได้จากการขายสมุดเล่มละ 10-12 บาท เมื่อหักลบกลบต้นทุน จะได้กำไรเพียงเล็กน้อย แต่รายได้จากสปอนเซอร์ 2-3 หมื่น ที่พวกเรานำโลโก้มาติดที่ปกสมุด และแถบบน แถบล่างของกระดาษ ก็เพียงพอจะเป็นเงินทุนให้สามารถทำกิจกรรมนักศึกษาได้

ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ นักศึกษายังใช้วิธีทำสมุดจดเล็คเชอร์แบบนี้อยู่หรือเปล่า?
แต่เดาว่า คงหันมาใช้ notebook แบบดิจิตอลกันหมดแล้ว 

3 comments April 5th, 2007