‘ทำธุรกิจอะไรดี?’
คิดๆเท่าไร คิดไม่ออกสักที!
เท่าที่ผมได้ติดตามธุรกิจใหม่ๆในต่างประเทศ หนึ่งในรูปแบบธุรกิจที่มาแรง และเป็นที่นิยมอย่างมาก ก็คือการ “เกาะรายใหญ่”
การแข่งขันกับรายใหญ่โดยตรง ถือว่าอันตรายอย่างยิ่ง เพราะไม่ใช่แค่เงินทุนน้อยกว่า แต่รวมถึง โนฮาว, กลยุทธ์การตลาด และลูกค้าในมือ เหล่านี้ก็เสียเปรียบด้วยเช่นกัน
ดังนั้น ต้องหาวิธีลดการเผชิญหน้าให้ได้ อย่าใช้กำลังและแก๊สน้ำตา (แหะๆ ขอแวะไปป้วนเปี้ยนแถวทำเนียบนิดหน่อย)
ลองคิดดูครับ ว่าในร้านค้าปลีกสมัยใหม่ ที่ขยายสาขาอย่างรวดเร็ว มีอะไรบ้าง ที่รายใหญ่ไม่ทำ นั่นหละคือโอกาส
ผมได้เขียนถึงธุรกิจ Bemz ที่รับซ่อม, เปลี่ยนผ้าบุและผ้าคลุม สำหรับเฟอร์นิเจอร์ของ IKEA โดยเฉพาะ ไปเมื่ออาทิตย์ก่อน
มาวันนี้ ก็มีธุรกิจที่ “ผูกติดกับ IKEA” มาฝากอีกครั้งครับ
(และยังไม่หมดแค่นี้ ไว้จะทะยอยนำมาฝากเรื่อยๆ สำหรับแฟนๆ IKEA โดยเฉพาะ)
เนื่องจากในเมือง Nashville ยังไม่มีร้าน IKEA ไปเปิด แต่คนในเมืองนี้ก็อยากจะซื้อเฟอร์นิเจอร์อินเทรนด์
เมื่อ IKEA ไม่ยอมมาเปิด (อาจเพราะมองว่า เมืองนี้กำลังซื้อไม่มากพอ) จึงมีคนปิ๊งไอเดีย [...]
“เบาๆหน่อยลูก แม่จะทำงาน”
“บอกว่าอย่าวิ่ง เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่พามาอีกนะ”
เสียงเตือนเด็กและคำขู่เล็กๆ ดังเป็นระยะๆตลอดวัน
กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วครับ เพราะปิดเทอมแบบนี้ ออฟฟิศจะกลายเป็นสนามเด็กเล่นไปชั่วคราว
ฝรั่งต่างชาติมาเห็นเข้า ต่างทึ่งในบรรยากาศการทำงานของคนไทย
“อบอุ่นจริงๆ”
แต่สิทธิประโยชน์แบบนี้ คงไม่ได้มีทุกที่ ทุกบริษัทหรอกนะครับ
บางแห่งก็หยวนๆให้พาลูกมาได้
บางแห่งก็เข้มงวด
แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือ คนที่ไม่ได้นั่งทำงานประจำในออฟฟิศ จะพาลูกไปอยู่ไหน
กรณีนี้ผมมีตัวอย่างจากต่างประเทศ มาให้ดูครับ
เมื่อคุณ M.F. Chapman เธอเผชิญกับปัญหาในการไปฝากเลี้ยงลูก แม้จะมีสถานรับเลี้ยงแต่ก็ติดขัดเรื่องเวลา
มันไม่เอื้อกับงานของเธอเลย
สุดท้าย เธอก็หาทางออกด้วยการตั้ง Cubes&Crayons
ที่เป็นทั้งออฟฟิศ และสถานเลี้ยงเด็กไปในตัว
โดยออฟฟิศ แบบ 2 อิน 1 นี้ ลูกค้าสามารถจองเวลาได้ล่วงหน้า ว่าจะมาใช้บริการเมื่อใด
และก็เลือกจำนวนชั่วโมงได้ตามสะดวก
ส่วนในเมืองไทย ไอเดียคล้ายๆกัน เริ่มมีให้เห็นแล้วครับ
เมื่อวานนี้ ผมไปซื้อของที่แฟชั่นไอส์แลนด์ เห็นมีป้ายบอก “ห้องรับฝากเด็ก”
ป้ายขนาดเท่ากับโปสเตอร์หนัง และตั้งเรียงต่อจากโปรเตอร์หนัง ตรงทางเดินเข้าห้างฯ
ไม่แน่ใจว่าเป็นบริการเสริม เพื่อเอาใจคุณแม่นักช้อปหรือเปล่า
เสียดายที่ผมรีบไปหน่อย เลยไม่ได้แวะไปดู ว่าหน้าตาห้องเป็นอย่างไร? มีคนฝากเลี้ยงเยอะไหม?
ไว้โอกาสหน้า จะไปหาคำตอบมาให้ครับ!
แต่หวังว่า “ห้องรับฝากเด็ก” คงไม่ใช่หนังเรื่องใหม่หรอกนะครับ!