Posts filed under 'หนังสือน่าอ่าน'
เอ๊ะ! พิมพ์ผิดหรือเปล่า ควรจะเป็นทำธุรกิจแกะดำกระมัง
แต่แกะดำ เขามีเลี้ยงกันเป็นธุรกิจด้วยหรือ?
มันเป็นสำนวนมากกว่านะ!
หรือว่า นี่เป็นนิทานสำหรับเด็ก
ยอมรับว่าหยิบหนังสือเล่มนี้เพราะชื่อที่กวนๆชวนค้นหาและพาสับสน
“Zigzag เมื่อแกะดำทำธุรกิจ”
บวกกับรูปแบบเล่มที่สวยงาม ภาพปกก็สะดุดตา
แต่ที่โดนใจกว่านั้น กลับเป็นเนื้อหาข้างใน
เข้าทำนองเจอผู้หญิงสวย ทีแรกนึกว่า สวยใสบ๊องแบ๊ว ทั่วๆไป
แต่ที่ไหนได้ ทั้งฉลาด ทั้งเก่ง
ผมหมายถึงหนังสือนะครับ!
จากประสบการณ์ในการปั้นธุรกิจของตนเองกว่า 10 ปี ในแนวทางที่เชื่อว่า “ใช่”
ทำให้คุณประเสริฐ เอี่ยมรุ่งโรจน์ ถ่ายทอดเรื่องได้คมและน่าอ่าน
บางเรื่องอ่านแล้ว รู้สึกว่า “ใช่เลย” “คิดเหมือนกันเลย”
บางเรื่องก็ดูธรรมดา แต่คนอ่านกลับรู้สึกว่า “คิดได้อย่างไร”
หน้าที่ของนักการตลาดในการเดินนำหน้าผู้บริโภค เป็นมิติใหม่ หลายๆคนอาจจะยังไม่คุ้นกับบทบาทนี้ การเดินนำหน้าต้องอาศัยทักษะที่ผสมผสานระหว่าง ตรรกะกับความคิดสร้างสรรค์ ความรู้กับความรู้สึก ข้อมูลกับการสังเกต ความรับผิดชอบกับความเสี่ยง
การเดินนำหน้าไม่ใช่ไปถามผู้บริโภคว่าเขาต้องการอะไร เพราะผู้บริโภคเป็น Futurist ที่ไม่ได้ความ
ข้อมูลจากผู้บริโภคเป็นเพียงกระจกส่องหลัง คำถามก็คือว่า เวลาคุณขับรถ คุณมองกระจกหน้าหรือกระจกหลัง
นอกจากจะเป็นกระจกหน้ารถแล้ว หนังสือเล่มนี้ยังเป็นเหมือนเครื่องยนต์ให้คนมีฝัน อยากก้าวต่อไป
ใครมีคำถาม “ทำธุรกิจอะไรดี?” แล้วยังไม่ได้อ่านเล่มนี้
น่าเสียดายแทนจริงๆครับ
March 19th, 2008
ในการแข่งขันประชันความเร็ว ถ้าให้เลือกเป็นสัตว์ชนิดใดชนิดหนึ่ง คุณจะเลือกเป็นอะไร?
ระหว่าง
ก. เป็ด
ข. นก
ค. ปลา
เลือกแล้วใช่ไหมครับ?
มาดูคำเฉลยกัน
คำตอบคือ เลือกข้อไหนก็ได้ ที่คุณถนัดและมั่นใจที่ชนะคู่แข่งได้
(อ้าว! แล้วจะถามหาพระแสงอะไรมิทราบ?)
ไม่ได้ตอบกวนนะครับ
เพราะจะเลือก “ปลา” หรือ “นก” ก็ได้ แต่ไม่ควรเลือก “เป็ด”
ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพราะ คุณสมบัติอของเป็ด ฟังดูเหมือนจะดี
แต่ถ้าแข่งในน้ำ ก็จะแพ้ปลา
แข่งบนฟ้า ก็แพ้นก
สรุปแล้ว แข่งได้ทั้ง 2 เวที (เยอะกว่าสัตว์อื่น ที่แข่งได้เวทีเดียว)
แต่ก็แพ้ทั้ง 2 เวทีเช่นกัน
นี่เป็นการอธิบายเรื่องกลยุทธ์ในการแข่งขันของ ไมเคิล อี. พอร์เตอร์ ที่นรินทร์ โอฬารกิจอนันต์ นำ “นก ปลา เป็ด” มาเปรียบเทียบให้เห็นว่า
กลยุทธ์ที่จะทำให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่า แต่ละบริษัทเลือกที่จะ “ไม่” ทำบางสิ่ง เพื่อที่จะให้สามารถทำอีกสิ่งหนึ่งได้ดีกว่าคู่แข่ง
เออ!!! หนังสือชื่อ “มหัศจรรย์แห่งกลยุทธ์ทางธุรกิจ” ของคุณนรินทร์ ยกตัวอย่างแค่ว่า ปลาย่อมเป็นผู้ชนะในการแข่งขันว่ายน้ำ นกย่อมเป็นผู้ชนะในการแข่งบิน เท่านั้น
ส่วนเนื้อหาต่อมา ผมใส่ไข่เอง
เผอิญว่าชอบทานไข่ แฮะๆ
อีกตัวอย่างของหนังสือเล่มนี้
ที่อธิบายว่า ทำไมความสามารถในการแข่งขันถึงสำคัญ
“เวลาคุณไปเที่ยวทุ่งหญ้าซาวาน่าในทวีปอัฟริกา คณะทัวร์ของคุณอาจเผชิญกับเสือชีต้าร์ได้ทุกเมื่อ”
“ชีต้าร์เป็นสัตว์ที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก คุณถึงไม่มีทางวิ่งได้เร็วกว่าพวกมัน”
“แต่กระนั้น ถ้าคุณต้องการจะรอดพ้นจากกรงเล็บของเสือชีต้าร์ คุณก็ไม่จำเป็นต้องวิ่งให้เร็วกว่าพวกมันแต่อย่างใด…”
รู้ไหมครับ ว่าทำยังไงถึงรอด
“ก็เพียงแค่คุณมั่นใจว่า คุณวิ่งได้เร็วกว่าคนที่วิ่งได้ช้าที่สุดในคณะทัวร์ของคุณ แค่นั้นก็พอ”
อ้าว! วิ่ง….
January 21st, 2008
วันนี้ขอกลับมาเฉลยครับ
ขอไล่จาก “กินแพงที่สุด”
เป็นครอบครัวในสหรัฐ ที่ North Carolina เฉลี่ยแล้วอาทิตย์ละ 341 ดอลล่าร์ ต่อครอบครัว
รองลงมาเป็นครอบครัวในญี่ปุ่น เฉลี่ยแล้วอาทิตย์ละ 37,699 Yen หรือ 317 ดอลล่าร์ ต่อครอบครัว
อันดับสามถึงห้า
เป็นครอบครัวในอิตาลี, อังกฤษ และคูเวต
มีค่าอาหารเฉลี่ย 214.36 Euros, 155.54 British Pounds และ 63.63 dinars
หรือเท่ากับ 260, 253 และ 251 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
จากนั้น เป็นเม็กซิโก อยู่ที่อาทิตย์ละ 1,862.78 Mexican Pesos หรือ 189 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
อันดับเจ็ดเป็นครอบครัวใน California อาทิตย์ละ 159 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
ครอบครัวในจีน 1,233.76 Yuan หรือ 155 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
ครอบครัวในโปแลนด์ 582.48 Zlotys หรือ 151 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
ส่วนที่เหลือต่ำกว่า 100 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
ประกอบด้วยครอบครัวในไคโร อียิปต์, มองโกเลีย, เอกวาดอร์, ภูฏาณ, และชาด
เฉลี่ยแล้วอาทิตย์ละ 68, 40, 31, 5 และ 1 ดอลล่าร์ต่อครอบครัว
เป็นยังไงครับ ทายถูกกันหรือเปล่า
แล้วลองคำนวนเล่นๆกันต่อครับ ว่าค่าอาหารการกินแบบไทยๆ จะอยู่อันดับเท่าไร
September 22nd, 2007
Previous Posts
