“ - – -พ่อทุกสถาบัน” 
“เด็ก- -นพ่อเด็ก- -ท์”
“ที่-ม-เยี่-ว” 
“ที่-ม-ฉี่”

ผมต้องเซ็นเซอร์นิดหน่อย เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของบล็อกขลุกขลิก แต่คิดว่าทุกท่านคงเติมคำในช่องว่างได้ไม่ยากนัก
ถือว่าเป็นการเล่นเกมส์เติมคำสนุกๆ ในวันศุกร์อากาศครึ้มๆ ก็แล้วกันครับ

ข้อความแบบนี้ เราคงคุ้นกันดี เพราะเห็นกันบ่อย
ผมเอง แค่ผ่านไปเห็นยังรู้สึกรำคาญลูกตา
แต่ไม่รู้ว่า เจ้าของกำแพงนั้น จะรู้สึกรำคาญขนาดไหน

คิดแบบแผลงๆ งานนี้มีบริษัทสีสเปรย์เป็นสปอนเซอร์
ล้อเล่นครับ คงไม่มีบริษัทไหน จะไปทำลายชื่อเสียงตัวเองแบบนี้หรอก

ผมไม่รู้ว่า คนที่ไปพ่นสเปรย์บนกำแพง เขาคิดอย่างไร? คาดหวังอะไร?
แต่ที่แปลกใจคือ ผลงานแผลงๆแบบนี้ ไปกระตุ้นต่อมของคนบางกลุ่ม และนำไปใช้หาเงินได้ด้วย

ไอเดียนี้เกิดขึ้นที่อังกฤษครับ
เมื่อคนกลุ่มหนึ่งประยุกต์ใช้วิธีพ่นสเปรย์บนกำแพง  แปลงเป็นข้อความโฆษณาซะงั้น

แต่เค้าไม่ใช้สีพ่น เพราะนอกจากจะผิดกฎหมายแล้ว ยังต้องเสียตังค์ซื้อสีอีกด้วย
สิ่งที่เขาทำคือ เลือกกำแพงที่มันสกปรกเป็นฉากหลัง แล้วใช้น้ำฉีดด้วยแรงดันสูงแกะสลักเป็นข้อความโฆษณาและตรายี่ห้อ

เอาน้ำไปฉีดกำแพงสกปรก ถือว่าไปทำความสะอาดให้นะเนี่ย
แต่เป็นการทำความสะอาดเฉพาะจุด  (แฮะๆ)

บริการของ Street Advertising Services นี้ไม่ได้จำกัดเฉพาะกำแพง  เพราะพื้นถนนคนเดินรถวิ่ง ก็ฉีดน้ำเป็นโฆษณาได้เหมือนกัน

ไอเดียสร้างสรรค์แบบนี้ น่าจะมีในไทยนะครับ
แต่เพื่อนผมบอกว่า ต้องให้กระแสนิยมเกาหลีหมดไปก่อน แล้วไปเห่อกระแสเวียดนามแทน
เด็กๆเหล่านี้ จะได้เปลี่ยนชื่อจาก “วอน นอน คุก” เป็น “เถิ่น งำ” (ก็ทำเงินยังไงครับ)