ธุรกิจสมัยนี้ ทำมาค้าขายอะไรก็ลำบากนะครับ
เพราะนอกจากลูกค้าจะเก่งขึ้น, มีข้อมูลมากขึ้น, มีทางเลือกมากขึ้น แล้วยัง “เค็มขึ้น” กว่าเดิมอีก
อย่างหลังนี้อาจเป็นเพราะภาวะเศรษฐกิจตอนนี้
จากที่ “เห็นปุ๊บ โดนใจปั๊บ ซื้อเลย”
กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้ เวลาเจอสินค้าถูกใจ ต้อง “คิด คิด และคิด” หลายตลบ
เพราะ “รูดปื้ดเที่ยวนี้ สิ้นเดือนจ่ายไหวเปล่า”
ส่วนคนที่ใจง่าย และมักหักห้ามใจไม่อยู่ เมื่อเจอของถูกใจ ก็อาจตัดไฟแต่ต้นลม ด้วยการไม่เฉียดไปร้านโปรด หรือลดความถี่ลงกว่าเดิม
เป็นแบบนี้ ธุรกิจแฟชั่น ร้านเสื้อผ้า ก็ลำบากซิครับ
การดึงลูกค้าให้เดินเข้าร้าน ที่ว่าทำยาก ก็พอจะแก้ได้ ด้วยการจัด display สินค้าให้สวยๆ ตกแต่งร้านให้มีเอกลักษณ์เฉพาะ หรือเร่งออกสินค้าใหม่ๆถี่ขึ้นกว่าเดิม
แต่การทำให้ลูกค้าที่เดินเลือกของในร้าน ตัดสินใจซื้อ นี่ซิ ยิ่ง “ยาก” กว่าอีก
มีทางเดียวครับ ต้อง “กรอกตา” ลูกค้า
วิธีนี้เลียนแบบ ความสำเร็จของค่ายเทป
ที่โปรโมตเพลงใหม่ผ่านวิทยุ
เปิดไปเรื่อยๆ ชั่วโมงละครั้ง ไม่เกินเดือน เพลงขึ้นชาร์ทท็อปเทนแน่นอน
หรือไม่ก็ดูตัวอย่างเพลงประกอบละคร
ออนแอร์ไม่กี่ตอน คนร้องได้ทั้งเมือง
จากเพลงธรรมดาๆ ร้องไป ร้องมา
เออ! เพราะเหมือนกัน
เช่นกันครับ เสื้อผ้าบางตัว ของบางชิ้น เมื่อดูนานๆ ก็จะเห็นความงาม
จากแนวคิดนี้ ทำให้ร้านเสื้อผ้าหลายยี่ห้อ ผุดคอนเซ็ป Cafe in Store อาทิ
Lee Club Cafe ของยีนส์ลี
ไอคิว อีคิว ช็อป และ Cafe CPS ของแช็ปส์
“กินไป มองไป เดี๋ยวก็ต้องซื้อแน่ๆ”
หากใช้วิธีนี้แล้วยังไม่ขายไม่ได้
อย่างน้อยร้านเสื้อผ้าก็มีทางเลือกอื่น
“ขายขนม ขายกาแฟ ดีกว่า”