ปกติผมไม่ค่อยทานของว่างระหว่างมื้อเท่าไรครับ เว้นแต่ว่าบางวันจะหิวจริงๆ
แต่พอไปประชุมสัมนาบ่อยๆ ก็เริ่มซึมซับโดยไม่รู้ตัว (แต่รู้พุง) เป็นความเคยชินโดยไม่ตั้งใจ แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นโทษหรือไร้ประโยชน์ไปเสียหมด

ความหวานในช่วงบ่าย ช่วยให้คลายเครียดได้
ผลไม้ในช่วงหลังเที่ยง ก็สร้างความกระปรี้กระเปร่าไม่น้อย
ดังนั้น หากมีเมนูของว่างให้เลือกทาน ก็ดีกว่าต้องหิ้วท้องรอมื้อถัดไป

เหมือนกับ blog แห่งนี้ครับ
ด้วยความตั้งใจว่า เนื้อหาที่เขียนไม่สั้นจนเกินไป และควรไร้ให้สาระกับคนอ่านด้วย
ความถี่จึงอยู่ที่ 1-2 ตอนต่อสัปดาห์
ตัวเลขนี้ แปรผันตาม ‘งานประจำ’ ครับ
แต่…. ระหว่างนั้น มันก็มีไอเดียแล่นเต็มหัวไปหมด
อยากหาที่ระบาย ป้ายไอเดียเล็กๆ

twitter ก็เป็นทางออกหนึ่ง ที่ผมได้ลองเล่นดู แต่รู้สึกว่า มันยังไม่ใช่!!!
วันนี้ขอลองใหม่
เอาที่คนกำลังฮิตนี่แหละ มันคือ Fakebook Facebook นั่นเอง

หากใครติดอกติดใจ กับอาหารจานหลักใน blog แห่งนี้
ผมแนะนำให้ลองชิมของว่างแบบเบาๆ ได้ที่เฟสบุ๊ก อย่างไม่เป็นทางการ
แล้วจะรู้ว่า ‘ของว่าง’ ไม่ได้ว่างเปล่าเสมอไป