“พี่ฟิล์มแสดงได้เก่งขึ้นมากค่ะ เล่นได้ทั้งสองบุคลิกเลย”
“บทหนังลอกเกาหลีชัดๆ ไม่เห็นสนุกตรงไหน”
นั่นเป็นมุมมองสองด้านของนักวิจารณ์บทเว็บบอร์ด ที่ผมไปเจอมาทั้ง sanook.com, pantip.com หรือ hunsa.com

ส่วนผมยังไม่ได้ไปดูหรอกครับ
จึงไม่ขอวิจารณ์เรื่องบทหนังและการแสดง

ปกติไม่สันทัดการดูหนังโรง ส่วนหนังแผ่นก็แล้วแต่โอกาสเอื้ออำนวย ถ้ามีเวลาว่าง ก็เช่ามาดู
แต่พอเห็นโฆษณาของหนังเรื่องนี้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหาเรื่องย่อมาอ่าน (ยังไม่ยอมไปดูที่โรงยู่ดี)
ย่อมากๆครับ
ราวๆ 10 บรรทัดเห็นจะได้

ผมสะดุดตา ชุดที่ ”เบิ้ล” และ “เต๊าะ” พระเอกนางเอกในเรื่องใส่แสดง
แต่พอได้อ่านเรื่องย่อ ก็พอเข้าใจ
“เข้าใจว่า นี่อาจจะเป็นหนังโฆษณาที่ยาวที่สุดในโลก” ก็ได้

หลังจากเป็นสปอนเซอร์ใหญ่ ให้หนังของท่านมุ้ย เรื่อง “ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช”
ดูท่าเซเว่นฯ จะติดใจและเลือกใช้ “หนัง” เป็นยุทธวิธีอีกครั้ง

ตอนที่หนัง “ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช” เข้าฉาย สินค้าพรีเมี่ยมมีวางขายเต็มร้านเซเว่น
บ่งบอกว่า “เอาจริง” กับกลยุทธ์นี้แค่ไหน

แต่ในหนังเรื่อง “รักนะ 24 ชั่วโมง”
ไม่ต้องมีสินค้าพรีเมี่ยมขาย
แต่หนังเรื่องนี้ ขายทั้งร้าน
และนี่เป็นหนังเรื่องแรก นับตั้งแต่ร้าน 24 ชั่วโมงนี้ เปลี่ยนยูนิฟอร์มพนักงานใหม่

นับวันพันธมิตรเซเว่นฯกับอาร์เอสดูแนบแน่นมาก หากสังเกตให้ดี จะเห็นว่าสินค้าของอาร์เอส โดยเฉพาะศิลปินทำเงิน อย่าง “ฟิล์ม” “โปงลางสะออน” หรือ “เกิลลี่ เบอรี่” จะมีวางขายที่เซเว่นฯ ก่อนใคร

จากที่เคยวางขายสินค้าในแผงเทป เพียงวันละ 8-10 ชั่วโมง
แต่เมื่อมาเป็นพันธมิตรกับเซเว่นฯ อาร์เอสก็มีร้านขายเพลงแบบ 24 ชั่วโมงเหมือนกัน
แบบนี้จะไม่ให้เฮียฮ้อ เอ่ยคำว่า “รักนะ 24 ชั่วโมง” ได้อย่างไร?