“ร้านนี้รับถ่ายเอกสารฟรี”
จริงหรือ???
ขยี้ตาสามที แถมหยิกตัวเองอีกครั้ง ว่าสิ่งที่เห็น เป็นของจริงหรือนี่
ไม่น่าเชื่อพอๆกับที่เห็นลิเวอร์พูล บุกไปถล่มพีเอสวี ไอนด์โฮเฟ่น ถึงถิ่น 3-0 เมื่อคืนวาน
ไอเดียแบบนี้ “ถ้าเจ้าของร้านไม่บ้า ก็ต้องใจบุญสุดๆ”
ปรากฎว่าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง เพราะร้านนี้ก็เป็นร้านถ่ายเอกสารปกติทั่วไป
แต่ที่ไม่เหมือนร้านทั่วๆไปก็ตรง “กระดาษที่เขาใช้ถ่ายเอกสาร” ครับ
พูดถึง กระดาษถ่ายเอกสาร หลายคนคงนึกถึง “กระดาษที่ไม่ต้องกรีด” ที่ทำให้แบรนด์ ดับเบิ้ลเอ เป็นรู้จักตั้งแต่นั้นมา แต่กระดาษที่ว่านี้ ต่างจากนั้นอีก
ไอเดียนี้เกิดจากนักศึกษาของ Keio, Chuo และ Hosei ที่เขาเห็นว่า ในหมู่นักศึกษามีการถ่ายเอกสารเป็นจำนวนมหาศาล และนั่นก็เป็นเม็ดเงินที่ร้านถ่ายเอกสารรับไปเต็มๆ และก็หมายถึงเม็ดเงินที่นักศึกษาต่างจ่ายด้วยนั่นเอง
แต่ว่า จะดีกว่านี้มั๊ย ถ้านักศึกษา ซึ่งยังไม่มีรายได้ ไม่ต้องจ่ายตังค์
อ้าว! แล้วใครจะจ่ายให้หล่ะ
แล้วนักศึกษากลุ่มหนึ่งก็ปิ๊งไอเดีย หาสปอนเซอร์มาจ่ายภาระนี้แทน
โดยให้มีโฆษณาของผู้อุปถัมภ์ อยู่ด้านหลังของกระดาษซะ ส่วนอีกด้านก็เป็นกระดาษสีขาว ที่ใช้ถ่ายเอกสารได้ปกติ
ค่าโฆษณาก็อยู่ในอัตรา 400,000 เยน สำหรับการพิมพ์ลงกระดาษ 10,000 แผ่น หรือราวๆ 1 บาทกว่าๆต่อแผ่น
ซึ่งเงินจำนวนนี้ก็เพียงพอ สำหรับจ่ายเป็นค่าหมึกถ่ายเอกสารให้กับร้านที่เข้าร่วมโครงการ แถมเหลือกำไรให้นักศึกษากลุ่มนี้เป็นค่าขนมด้วย นี่คือจุดเริ่มต้น Tadacopy
แม้จะยังมีให้บริการให้มหาวิทยาลัยไม่กี่แห่ง เพราะเพิ่งเปิดทดลองไปเมื่อเมษาหน้าร้อนปีที่แล้ว แต่กระแสตอบรับเป็นอย่างดี น่าจะทำให้ธุรกิจนี้เติบโตได้ไม่ยากนัก
ไอเดียคล้ายกันนี้ ก็มีในเมืองไทย เพราะเมื่อสมัยเป็นนักศึกษา ผมและเพื่อนก็ใช้วิธีการหาสปอนเซอร์ มาทำสมุดขาย แม้รายได้จากการขายสมุดเล่มละ 10-12 บาท เมื่อหักลบกลบต้นทุน จะได้กำไรเพียงเล็กน้อย แต่รายได้จากสปอนเซอร์ 2-3 หมื่น ที่พวกเรานำโลโก้มาติดที่ปกสมุด และแถบบน แถบล่างของกระดาษ ก็เพียงพอจะเป็นเงินทุนให้สามารถทำกิจกรรมนักศึกษาได้
ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ นักศึกษายังใช้วิธีทำสมุดจดเล็คเชอร์แบบนี้อยู่หรือเปล่า?
แต่เดาว่า คงหันมาใช้ notebook แบบดิจิตอลกันหมดแล้ว
