แม้เมืองไทยจะขึ้นชื่อเรื่องอาหารการกิน
เดินไปไหนก็หาของอร่อยได้ไม่ยากนัก ร้านอร่อยๆมีเยอะจนเที่ยวชิมไม่หมด
แต่ก็อร่อยเฉพาะร้านเท่านั้น ไม่ค่อยมีการขยายสาขา เพราะถ้าขยายสาขาไปเยอะแล้วความอร่อยหาย เนื่องจากควบคุมได้ไม่ทั่วถึง
วันนี้มีเคล็ดลับของผู้ค้าปลีกรายเบิ้มของญี่ปุ่นมาเล่าสู่กันฟังครับ
ที่ญี่ปุ่นเขาพิถีพิถันมาก อย่างแซนด์วิชที่ขึ้นชื่อและติดปากในร้านเซเว่นอีเลฟเว่น เขามีทีเด็ดอยู่หลายจุด
เริ่มจากขนมปัง เขาจะใช้เวลาหมักนานถึง 12 ชั่วโมง ในขณะที่การหมักปกติใช้เวลาแค่ 4 การหมักนานแบบนี้เพื่อให้ได้กรดอะมิโนที่พอเหมาะ นั่นจะทำให้ขนมปังนุ่มอร่อย
ส่วนถัดมาของแซนวิช คือ บรรดาผักต่างๆ เขาเน้นผักสด ผักที่ใช้จะจัดเก็บในอุณหภูมิต่ำ ผักทุกชนิดใช้การหั่นด้วยมือ เพื่อตรวจสอบคุณภาพไปในตัว
จะไม่มีการหั่นมะเขือเทศเก็บไว้นานๆ เพราะความอร่อยจะลดลง
ถัดมาเป็นไข่ครับ
ปกติไข่จะมีกลิ่นคาว แต่เพื่อลดความคาวนี้ เขาให้ไก่กินสมุนไพร ซึ่งไข่ที่ได้จะมีกลิ่นคาวน้อยลง และความหวานกำลังพอดี
มายองเนส ก็มีเคล็ดลับเหมือนกัน
อย่าลืมนะครับ ความสำคัญของมายองเนสคือช่วยรักษาความชุ่มชื้นให้ผัก ถ้าไม่มีมายองเนส ความชื้นจะไหลสู่ขนมปัง ทีนี้ขนมปังจะเละไม่น่าทาน
ดังนั้น เขาต้องหาวัตถุดิบอย่างดี ทั้งไข่ไก่ น้ำมัน และน้ำส้มสายชู เพื่อให้ได้ยองเนสที่อณูเล็กๆกว่าธรรมดา
จบท้ายด้วยการห่อ ที่นอกจากจะสวยงามแล้ว ยังต้องทำให้แกะทานง่ายไม่เปื้อนมือ
เป็นไงครับ ความพิถีพิถันในการทำแซนด์วิช
แค่อ่านก็สัมผัสได้ถึงความอร่อย
ว่าแล้วก็ขอตัวไปหาอะไรทานก่อนครับ

ข้อมูลและเวลาขององค์กรควรอยู่กับองค์กรหรือไม่!!!!