เคยได้ยินคำว่า Retail is detail มั๊ยครับ ผมไม่แน่ใจว่าได้ยินครั้งแรกเมื่อไหร แต่ล่าสุดเห็นจากบทสัมภาษณ์ของผู้บริหารเครือ Central ทศ จิราธิวัฒน์ ในนิตยสารฉบับหนึ่ง

ครับ! ผมว่าคนทำมาค้าขายหรือบรรดา Retailer จะรายเล็กหรือรายใหญ่ จะขายน้ำเต้าหู้ ปลาท่องโก๋ หรือมีสินค้าวางโชว์ในห้องแอร์ ต่างก็คิดเช่นนี้ เพียงแต่ใครจะทำได้มากน้อยกว่ากัน

ใครมีฝีมือเจ๋งกว่ากัน บริหารต้นทุนได้ดีกว่า ก็ได้เปรียบ อย่างเช่น Wal-Mart ที่ดังระดับโลกมีคนงานกว่า 1.8 ล้านคน จัดเป็น Big Retailer ตัวจริง นี่ขึ้นชื่อในเรื่องความเค็มเลยนะครับ พิถีพิถันในทุกจุด แต่บางจุดก็เกินเลยไปหน่อย จนทำให้มีคดีต้องขึ้นโรงขึ้นศาลเป็นระยะๆ 

การใส่ใจในจุดเล็กๆ ก็นับว่ายากอยู่แล้ว ยิ่งธุรกิจค้าปลีกที่มีสาขามากมาย การดูแลให้ทั่วถึงทุกร้าน ทุกพื้นที่ ยิ่งยากเป็นทวีคูณ แต่ก็ไม่เกินความพยายามของเหล่าผู้ค้าปลีกยุคนี้หรอกครับ เพราะถ้าไม่เร่งปรับตัว กำจัดจุดอ่อนของตนเอง ก็จะถูกคู่แข่งกำจัดออกจากตลาด

หลังจากเคยได้ยินว่า ความคิดเล็กๆของพนักงาน ได้ทำให้บริษัทประหยัดต้นทุนปีละหลายสิบล้านบาท ผมก็ลองไปสำรวจดู และก็เห็นความแตกต่างจริงๆ
ผมลองแวะซื้อสินค้าในหลายๆร้าน เพื่อเปรียบเทียบว่า จะมีใบเสร็จ(Bill) ร้านใดมีขนาดเล็กกว่าร้าน 7-Eleven หรือเปล่า?
การสำรวจครั้งนี้ เล่นเอาจุกไปเหมือนกันครับ เดินไป ทานไป และก็ได้คำตอบครับ ว่าไม่มี!!! นอกจากตั๋วรถเมล์เท่านั้นที่เล็กกว่า แต่หากคิดเป็นมูลค่าสินค้าต่อขนาดใบเสร็จแล้ว ร้านเลข 7 ที่มีแถบสีแดง-เขียว-ส้ม กินขาด 

เหตุการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่นี่เป็นหนึ่งในวิธีการลดต้นทุน ที่เปิดโอกาสให้พนักงาน ได้เสนอวิธีแก้ไขปัญหาหรือหาโอกาสใหม่ๆให้ธุรกิจ  ซึ่งพนักงานเหล่านี้จะรู้ดีกว่านายใหญ่ ที่ไม่ค่อยได้สัมผัสกับงานโดยตรง เจอลูกค้าโดยตรง
การลดพื้นที่กระดาษได้เพียง Bill ละไม่กี่ตารางนิ้วก็จริง แต่เมื่อคิดรวมจำนวนใบเสร็จต่อวัน ที่มีมากถึง 3 ล้านใบแล้วก็นับว่าเยอะเอาการ เรียกว่า คนจะใหญ่ นี่เขาใส่ใจเรื่องเล็กจริงๆ

ไม่เพียงเท่านั้น นี่ยัง win-win strategy เพราะนอกจากจะประหยัดต้นทุนให้บริษัทแล้ว ยังเป็นการช่วยลดปริมาณขยะ ลดการตัดต้นไม้ เป็นงัยครับ วิธีประหยัดใบเสร็จนี้ ได้ทั้งเงินได้ทั้งกล่อง

มิน่า! นักการเมืองไทยช่วยประหยัดกันใหญ่เลย ไม่ค่อยมีใครรับใบเสร็จ